شما صفحه آرشیو را مشاهده می‌کنید. برای دیدن صفحه اصلی‌ به این لینک مراجعه نمائیدhttp://iran-interlink.org/wordpressfa/



  • دیدار آن سینگلتون از کمپ عراق جدید (سابقا اشرف). مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در پروسه پیشرفت دموکراسی در عراق خرابکاری می کنند
  • تروریسم مجاهدین خلق (فرقه رجوی) با پشتیبانی امریکا و اسرائیل، نمک آشی که برای جنبش سبز پخته اند - مسعود خدابنده، مشاورین استراتژی خاورمیانه ا
  • چرا کسی در مورد نقض مستمر و فاحش حقوق بشر در کمپ اشرف (مجاهدین خلق، فرقه رجوی) تحقیق نمی کند؟ - گزارشی از کمپ اشرف، مارس 2011
  • چه کسی مسئول رنج مداوم خانواده های اعضای گرفتار در پادگان اشرف است؟ (بنیاد خانواده سحر، ژوئیه 2010: آمریکا یک راه بیشتر ندارد. باید دست دولت عرا
  • صدور حکم بازداشت مریم و مسعود رجوی و 37 تن دیگر از مجاهدین خلق در عراق (رویترر، ژوئیه 2019)
  • ایران اینترلینک - گزارش دوم از بغداد، اردوگاه اشرف و سازمان مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - مسعود خدابنده، ایران اینترلینک، سپتامبر 2009
  • نظرات دکتر موفق الربیعی در مورد کمپ اشرف، مسعود رجوی و "زهر زدایی" از اعضای سازمان مجاهدین خلق (خبرگزاری رویتر، ششم آوریل 2009 )
  • ممانعت رجوی (رهبر فرقه مجاهدین خلق) از ورود هیأت تحقیق وزارت حقوق بشر به اشرف (اصوات العراق، چهاردهم مارس 2009)
  • الموتمر عراق: اتحاديه اروپا منافقين را به خاك خود دعوت كند (موتمر، یازدهم فوریه 2009)
  • آقای بنی صدر: وقتی سازمانی وابسته شد طبیعتا وجه المصالحه می شود (رادیو فرانسه، پنجم فوریه 2009)
  • آمریکا تبعیدیان ایرانی تحت حمایت را در عراق بلاتکلیف نگاه میدارد (گزارشاتی از شبکه رادیو عمومی ملی امریکا از بغداد و تهران. آوریل 2008)
  • ورود اولین سری نجات یافتگان از جهنم اشرف در عراق به کشورهای اروپایی
  • معرفی یکی از چماقداران مجاهدین خلق (فرقه رجوی) لیلا جزایری یا اعظم فرهانی ملا حسنی کهنه.
  • ترجمه گزارش ویژه ایران اینترلینک از بغداد، قرارگاه اشرف و مجاهدین خلق (ایران اینترلینک، مسعود خدابنده، فوریه 2008)
  • اتحادیه اروپا بار دیگر مجاهدین (شورای ملی مقاومت،ارتش آزادیبخش، فرقه رجوی ...) را در فهرست تروریستها قرار داد ( دسامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمان اروپا در ایران با انجمن نجات دیدار نمود (دسامبر 2007)
  • رئیس گروه پارلمان اروپا: سازمان مجاهدین در اتحادیه اروپا، انگلستان و آمریکا همچنان غیر قانونی و سیاست ما نفی آن است (دسامبر2007)
  • همایش ؛ مغز شویی ؛ جنایت علیه بشریت (دانشگاه تبریز، دسامبر 2007)
  • دیدار و سخنرانی پرفسور شلدون فوت و مسعود خدابنده در پارلمان بریتانیا (نوامبر 2007)
  • هیئت نمایندگی پارلمانی بریتانیا از انجمن نجات در تهران دیدار کرد (نوامبر 2007)
  • رجوی رهبر مجاهدین به اعضای فرقه اجازه ملاقات با خانواده بدهد (خدابنده، اوت 2007)
  • سایت رجوی: هیچکس ، واقعا هیچکس صلاحیت انتقاد به رهبران پاک باز آزادی را ندارد! (ایران دیدبان، چهارم اوت 2007)
  • وصلت با تروریستها؟ نه! (کنت تیمرمن، سیزده ژوئیه 2007)
  • استفاده ابزاری از نام مسعود رجوی در تبلیغات مجاهدین حاکی از شتاب گرفتن سقوط فرقه به فاجعه غیر قابل کنترل نهایی است (بریف ایران - اینترلینک)
  • گزینه هایی سخت در روند مذاکرات ایران و امریکا (مسعود خدابنده، آسیا تایمز، بیست و یکم می 2007)
  • انتشار گزارش جدید وزارت خارجه امریکا (مسعود خدابنده، سوم می 2007)
  • اظهارات ابراهيم خدابنده و جميل بصام در مورد مجاهدین خلق (فرقه رجوی) - ایسنا، هشتم آوریل 2007
  • مصاحبه تلویزیون کانال سه بریتانیا با آن سینگلتون در رابطه با مجاهدین خلق، فرقه تروریستی رجوی(سی و یکم مارس 2007)
  • نامه سرگشاده ابراهیم خدابنده به مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران و شورای ملی مقاومت ایران (سی مارس 2007)
  • مادری التماس می کند که میشود خبری از بچه من بگیری؟!!(دکتر نوری زاده، مارس 2007)

  • مسئولان مجاهدین خلق (فرقه رجوی) افراد را به زور در اردوگاه اشرف نگه داشته اند

    تلاش بی نتیجه ایران و عراق برای بستن قرارگاه اشرف

    (مسئولان مجاهدین افراد را به زور در اردوگاه اشرف نگه داشته اند)

    .

    ... بیش از سه هزار نفر هنوز در قرارگاه اشرف زندگی می کنند. خانواده های عده ای از آنان و همچنین شماری از کسانی که موفق به ترک این اردوگاه شده اند می گویند مسئولان مجاهدین، افراد را بزور در اردوگاه نگه داشته اند و حتی به آنها اجازه دیدار به خانواده هایشان را نمی دهند ...

    لینک به پخش برنامه ویدئویی تلویزیون بی بی سی:
    http://www.bbc.co.uk/persian/world
    /2010/04/100426_l42_ashraf_camp.shtml

    لینک به پخش همین برنامه در یو تیوب
    http://www.youtube.com/watch?v=J96_IeD2bt0

    خبرگزاری بی بی سی فارسی، بیست و ششم آوریل 2010
    http://www.bbc.co.uk/persian/world/2010/04/100426_l42_ashraf_camp.shtml

    قرارگاه اشرف، تنها پایگاه سازمان مجاهدین خلق، با وجود گذشت هفت سال از سقوط حکومت صدام حسین همچنان در عراق باقی است و تلاشهای دولتهای ایران و عراق برای پایان دادن به عمر این اردوگاه همچنان بی فایده مانده.

    بیش از سه هزار نفر هنوز در قرارگاه اشرف زندگی می کنند. خانواده های عده ای از آنان و همچنین شماری از کسانی که موفق به ترک این اردوگاه شده اند می گویند مسئولان مجاهدین، افراد را بزور در اردوگاه نگه داشته اند و حتی به آنها اجازه دیدار به خانواده هایشان را نمی دهند.

    سازمان مجا هدین خلق این اتهام را رد می کند. مهرداد فرهمند، خبرنگار ما به عراق رفته و گزارشی دارد از گروهی از خانواده هایی که برای دیدن فرزندانشان هفته ها جلوی در اردوگاه اشرف تجمع کردند، تجمعی بی نتیجه.

    لینک به پخش برنامه ویدئویی تلویزیون بی بی سی:
    http://www.bbc.co.uk/persian/world
    /2010/04/100426_l42_ashraf_camp.shtml

    لینک به پخش همین برنامه در یو تیوب
    http://www.youtube.com/watch?v=J96_IeD2bt0

    --------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=8023

    انعکاس دیدار خانواده های گروگانهای رجوی با دفتر یونامی  سازمان ملل متحد در بغداد در روزنامه الموتمر

    .

    ... روزنامه الموتمر امروز گزارشی از ملاقات خانواده های گروگانهای رجوی با اقای مدو اجاریا دفترسازمان ملل ( یونامی ) دربغداد را منعکس نمود. تیتر این انعکاس اشاره به وخیم بودن وضعیت جسمی گروگانها دارد و عنوان می نماید که هفتاد درصد گروگانهای رجوی در اسارتگاه اشرف دچار امراض جدی بوده وضعیتشان وخیم است...

    الموتمر، بیست و هفتم آوریل 2010 (عربی)
    http://www.inciraq.com/pages/view_paper.php?id=201027224

     ---
     ا 70% من اعضاء منظمة مجاهدي خلق مصابين بامراض مزمنة ونفسية

    بغداد - المؤتمر: خاص
    http://www.inciraq.com/pages/view_paper.php?id=201027224

    اكد (مدو اجاريا) المدير السياسي ومسؤول حقوق الانسان لمنظمة الامم المتحدة في العراق (يونامي) ان احتجاج ورفض قادة ومسؤولين منظمة خلق الايرانية المتواجدين حاليا ً في معسكر اشرف السماح للعوائل الايرانيين الذين جاءوا من ايران لمقابلة ابنائهم الاسرى داخل المعسكر من قبلالمنظمة منذ عقد الثمانينات من القرن الماضي يعد انتهاكا ً وخرقا ً لقوانين حقوق الانسان وتصرفا ً منافيا ً للاخلاق وغير انسانيا ً يرفضه المجتمع الدولي ومنظمات حقوق الانسان الدولية وكل الاحرار في العالم ، مطالبا ً قادة منظمة خلق الايرانية التعامل مع هذا الموقف بشكل انساني والموافقة على منح العوائل الايرانية الحرية الكاملة في مقابلة ابنائهم خارج اسوار معسكر اشرف.
    جاء ذلك خلال اجتماع عقد في مبنى منظمة الامم المتحدة في العراق (يونامي) داخل المنطقة الخضراء بين عدد من العوائل الايرانية التي جاءت من ايران الى العراق لمقابلة ابنائهم الاسرى والمحتجزين في معسكر اشرف من قبل قادة منظمة خلق الايرانية وبين (مدو اجاريا) المديرالسياسي لـ(يونامي) في العراق ومسؤول حقوق الانسان فيها وعدد من مسؤولين منظمة الامم المتحدة العاملين في العراق.
    واوضح اجاريا ان معسكر اشرف في محافظة ديالى جزء من الاراضي العراقية ويقع ضمن مسؤولية الحكومة والقوات الامنية العراقية بعد استلامه رسميا ً من القوات الامريكية اثر توقيع الاتفاقية الامنية بين العراق وامريكا عام 2009 ونيل السيادة الكاملة على اراضيه ، وكونه شأن عراقي فلا يمكن لاي طرف خارجي اواقليمي التدخل في الشؤون الداخلية للعراق وخصوصا ً فيما يتعلق بقضية معسكر اشرف واعضاء منظمة خلق الايرانية المتواجدين حاليا ً داخل المعسكر ، مضيفا ً ان رئاسة الوزراء قد قامت بتشكيل لجنة رسمية مسؤولة عن ملف معسكر اشرف ، مهامها التفاوض المباشر مع قادة ومسؤولين منظمة خلق بالتعاون مع منظمة الامم المتحدة في العراق (يونامي) والصليب الاحمرالدولي ومنظمة حقوق الانسان الدولية من اجل غلق معسكر اشرف الى الابد وانهاء تواجد منظمة مجاهدي خلق الايرانية في العراق.
    من جهتها اكدت العوائل الايرانية ونتيجة للموقف اللاأنساني الذي جسد واقع منظمة خلق الحقيقي ، حجم المعاناة والالم الذي يواجهونه وهم معتصمون امام المعسكر في الوقت الحاضر وطوال (75) يوما ً ، ينتظرون مقابلة ابنائهم المحتجزين حين كانوا وما يزالون اسرى الفكر والايدولوجية المظلمة للمنظمة داخل معسكر اشرف منذ (27)عاما ً ، مشيرين الى ان قادة ومسؤولي المنظمة وعلى رأسهم مسعود ومريم رجوي يعتبرون الاسرة والمجتمع بؤرة فساد ، وان ارتباط اعضاء المنظمة بعوائلهم وذويهم سيمنعهم من الارتباط بمنظمة خلق والابتعاد عنها.
    واكدت السيدة ثريا عبد اللهي (والدة محتجز) انها جاءت من ايران الى العراق من اجل مقابلة ابنها الاسير في المنظمة منذ (23)عاما ً ، مع مجموعة من الامهات والنسوة الاتي لديهن ابناء واخوة اسرى داخل معسكراشرف تحتجزهم المنظمة.
    وطالبت السيدة عبد اللهي من المسؤولين في يونامي والحكومة العراقية وكل المنظمات الإنسانية التدخل والسماح للعوائل بمقابلة أبنائهم ، وإظهار حقيقة منظمة خلق اللا أنسانية بحق العوائل للرأي العام.
    بدوره اكد علي رمضاني (شقيق محتجز) ان اكثر اعضاء منظمة خلق الايرانية المحتجزين في معسكر اشرف من قبل المنظمة كانوا في الحقيقة ،جنود ايرانيين تم أسرهم اثناء الحرب العراقية - الايرانية من قبل الجيش العراقي وقد باعهم صدام حسين الى قائد المنظمة (مسعود رجوي) بهدف مشاركة منظمة مجاهدي خلق وعناصرها للوقوف مع الجيش العراقي في الحرب ضد ايران.
    واشار رمضاني الى ان70% من اعضاء منظمة خلق مصابين بامراض مزمنة ونفسية ، وهناك اكثر من (150) حالة مرضية مصابة بالسرطان تم تشخيصها بين اعضاء المنظمة ، ولم تسعى المنظمة وقادتها في معسكر اشرف الى الان لاتخاذ خطوات من شأنها معالجة المصابين بالسرطان.
    يذكر ان منظمة خلق الايرانية ومن خلال خلق الاجواء لتحريض الراي العام الدولي ومنظمات حقوق الانسان ضد الحكومة العراقية وعبرعقدها المؤتمرات وتوجيه الخطابات الاعلامية المزيفة ، اكدت ان (سمية محمدي) احد ابرز اعضائها والتي جيء بها الى العراق في تسعينات القرن الماضي بعد اختطافها من كندا وهي لم تبلغ سن الرشد ، قد ادلت امام القوات الامريكية والمنظمات الدولية ووسائل الاعلام بان بقائها في معسكر اشرف كان بناءا على رغبتها ، وفي الحقيقة هذا الامر كان عاريا من الصحة ، حيث انه وخلال (14) سفرة قامت بها اسرة محمدي من كندا الى العراق لم يسمح لهذه الفتاة المختطفة ان تخلو بوالديها ولو لبضع دقائق على انفراد ، ومأساة هذه الاسرة التي لفتت انظار الرأي العام العراقي والعالمي ما هي إلا نموذجا من مأسي الاف العوائل التي غررت المنظمة بابنائهم واوقعت بهم في مصيدة منظمة خلق ، ومن هنا نكتشف حقيقة خوف ووحشة المنظمة من استجابة الحكومة العراقية للمطاليب الانسانية لعوائل الابناء الاسرى في معسكراشرف

    ------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7990

    تحصن دوماهه خانواده اسیران و فرار آقای ایمان یگانه پنجره هایی گشوده به تابش نور به غاراشرف

    .

    ... بست نشینی خانواده اسیران وفرار ایمان یگانه نوریست تابیده برغار متروک اشرف مادربیمار وسالخورده مهدی حمیدفر نزدیک به دوماه است درجلوی درب اسارتگاه فرقه رجوی درعراق بست نشسته است ـ این مادر استوار عهد کرده بدون دیدار فرزندش عراق راترک نخواهد کرد ـ صدای این مادر رابه گوش جهانیان برسانیم ...

    الف .مینو سپهر، وبلاگ زنان در اسارت فرقه رجوی، بیست و یکم آوریل 2010
    http://www.banafsheh707.blogfa.com/

    از اسفند ماه سال گذشته تاکنون بیش از پنجاه نفر از خانواده های اسیران اشرف خودرابه عراق رسانده و درجلوی درب اسارتگاه اشرف به تناوب متحصن شده اند .

    دربین این خانواده ها مادرها وپدرهای سالخورده ای وجود دارند که سالهاست موفق به دیدار فرزندان اسیر خود نگردیده اند _ خواست آنها ساده وطبیعی است : دیدار از فرزندانشان خارج از چهارچوب سرکوبگرانه تشکیلاتی دراین اسارتگاه _ اما سران این فرقه تروریستی درحال فروپاشی از این گونه دیدار ها به شدت وحشت داشته و تاکنون به این درخواست های انسانی که حداقل حقوق تعریف شده اسیران وخانواده هاست جلوگیری نموده اند

    فروپاشی تشکیلات فرقه رجوی درعراق باحضورخانواده وایستادگی آنها میسرخواهد شد.

    سران فرقه رجوی که ازحضورخانواده ها درجلوی درب اشرف دراسفند ماه به وحشت افتادند سعی نمودند حالت تدافعی گرفته و بااین حساب غلط که همانند دفعات قبل این حضورموقت است اسیران را از وقوع چنین رخدادی دور نگاه دارند _ ولی تداوم یافتن این اقدام خانواده ها وسفرخانواده های بیشتر به عراق سران این فرقه را که به سراسیمگی ووحشت انداخت و باعث شد سران این فرقه ازمرحله تدافعی گذر کرده و وارد مرحله رودررویی با حضور خانواده ها گردند.

    ودراین راستا فرقه رجوی تصمیم گرفت گروهی از سرسپرده ترین افراد را آنسوی درب قرارگاه گرد آورده و آنها راوادار به دادن شعار علیه خانواده ها بکشاند !

    شعار " ننگ ما ننگ ما فامیل الدنگ ما " شاید دردآورترین شعاری باشد که اززبان این اسیران هستی باخته ازداخل قرارگاه به گوش می رسد _ تاسف بارترازاین نمی شود که چند ده نفر انسان تخت شسششوی مغزی قرارگرفته علیه خانواده های خود ودوستان خود چنین توهین زننده ای رابرزبان بیاوند.

    چنین عکس العمل دیوانه واری ازسوی دیگر نشان می دهد که تشکیلات ترک خورده رجوی درعراق درحال فروریزی کامل قرارگرفته است و درچنین حالتی گسیل خانواده بیشتر به عراق وتداوم پایداری آنها ی تردید باعث فروپاشی کامل این تشکیلات سرکوبگرانه خواهد شد.

    فرار موفقیت آمیز " ایمان یگانه وپیامدهای آن سازنده آن برای نجات سایر اسیران

    آقای ایمان یگانه با سابقه 22 سال عضویت درفرقه رجوی سرانجام درتاریخ 25 فروردین تحت تاثیر برخورد ناخوشایند فرقه رجوی با خانواده ها تصمیم گرفت با خود روی خود از اسارتگاه گریخته واز نیروهای عراقی تقاضای پناهندگی وامنیت نماید _

    آقای یگانه پس از فرار اظهارداشت : آنها مارا ازنیروهای عراقی سخت ترسانده بودند ولی من علیرغم این تهدیدات تصمیم به فرار گرفتم وباخود گفتم هرگونه اتفاقی برای من رخ دهد بهتراز ماندن دراین قرارگاه می باشد.

    نکته مهم دیگری که آقای یگانه به آن اشاره دارد اینست که درسال گذشته از اعضا تعهد گرفتند که تا پایان فروردین درمناسبات بمانند ولی با نزدیک شدن پایان این زمان باز گفتند تا به این تعهد را تا فروردین آینده وفادار بمانید!


    مادر کهنسال شهاب فروزنده نزدیک به دوماه است درجلوی درب اسارتگاه اشرف جهت دیدار از فرزندش به تحصن نشسته است.. قابل توجه مجامع حقوق بشری درجهان

    اظهارات ایمان یگانه اخرین فراری اشرف دارای چند نکته قابل تامل است _

    اول اینکه تزلزل درارکان تشکیلاتی فرقه به بالاترین حد ممکن خود رسیده است بگونه ای که سران این فرقه سعی می کنند بادروغ ونیرنگ وفریب تهدید همچنان این ظرف ترک خورده را از فروریختن با تعهد های رنگارنگ به ظاهرا سرپا نشاندهند

    دوم اینکه تقاضای جداشدن از این فرقه به حدبسیار بالایی رسیده است که دیگرسران فرقه قادرنیستند با کنترل ذهنی ودور نگاه داشتن از واقعیت ها این اسیران را همچنان دروعده وعید های دروغین به اسارت نگاه دارند

    سوم اینکه _ صدای خانواده اسیران علیرغم جیغ ودادهاودروغ بافی ها وکنترل های تشکیلاتی دربدنه تشکیلات طنین انداز شده است وطبعا چنین پژواکی انسانی باعث خواهد شد تعداد دیگری ازاین اسیران به فکر فرار وگریز از مناسبات این فرقه تروریستی گردند .

    وآخراینکه با وجود فرار ایمان یگانه تبلیغ های سران فرقه درمورد ترساندن بی دلیل افراد جهت فرار اثرخود رااز دست داده است _ بگونه ایکه آقای یگانه عایرغم تبلیغات دروغین فرقه دست به ریسک زده وموفق شده است پرده ها ی بی خبری _ فریب ودروغ سران سرکوبگرفرقه را پاره نماید.

    گسترش حضور وتداوم تحصن خانواده ها و بازشدن درب های غار اشرف جهت گریز اسیران.

    خبرهای رسیده از عراق نشان می دهد هم اکنون گروه های بسیاری از خانواده ها از ایران وسایر نقاط جهان بسوی اشرف درسفرهستند تا زمان فروپاشی یک فرقه تروریستی وآزادی اسیران ذهنی درآن را تسریع نمایند.

    با توجه به پایان یافتن سرما ازاین پس حضور گسترده وقابل توجه خانواده ها درجلوی درب اسارتگاه اشرف بی تردید اخبار این رویداد را جهانی خواهد کرد واین درست همان نقطه ایست که سران فرقه سخت از آن وحشت دارند _ حضور ده ها نفراز اعضای خانواده اسیران و تحصن نامحدود آنها بی شک پای خبرگزاریها ومجامع حقوق بشری را به عراق خواهد کشاند و باتوجه به خواست انسانی این خانواده ها جهت دیدار عزیزان خود وممانعت سران فرقه از این خواست طبیعی گوشه دیگری از سرکوبگری تشکیلاتی و اسارت ذهنی چند صد نفر درکشوری ناامن وپرخطر بیشک این سئوال را درافکار عمومی شکل می دهد که راستی چرا سران این فرقه حاظرنیستند به این خواست ابتدایی خانواده ها تن دردهند؟ _ آیا این نقض فاحش حقوق انسانی وبشری از جانب یک فرقه تروریستی نیست؟

    آیا سران این فرقه بااین عمل ضدانسانی درپی مخفی کردن جرم زندانی کردن _ شکنجه نمودن وحتی کشتن تعدادی از این اسیران ناراضی نیستند؟

    به باور این نویسنده طی این چندماهه بی شک اتفاقات درد ناکی دراین غار ایدئولوژیک افتاده است که سران آن درپی مخفی کردن آن هستند واین هیاهو ها وجیغ وداد ها وسراسیمگی های فرقه رجوی بی دلیل نیست

    بنابراین به نظر اینجانب خواست خانواده ها درکنار حق ملاقات خود با افراد اسیر خارج از غار اشرف بایستی اطمینان حاصل کردن از زنده بودن آنها رانیز باید دربر بگبرد و چنین درخواستی بهتراست از طریق سازمان صلیب سرخ وکمساریای سازمان ملل و سازمان های مدافع حقوق بشر دنبال گردند .

    بهرصورت اکنون شرایط نگاهداری اسیران برای سران فرقه به نقطه دشواری رسیده است وآزادی خیلی از این اسیران کاملا دردسترس قراردارد ودراینجاست که گسترش تعداد خانواده ها درعراق و آگاهی رسانی از تحصن وخواست آنها و کمک افراد جداشده دراین راستا ودراین شرایط حساس می تواند بسیار کارساز باشد.

    نتیجه = باتوجه به رخدادهای سال گذشته درعراق وپیرامون اسارتگاه اشرف بنظرمی رسد سال پیش رو سالی خوش برای آزادی اسیران فرقه رجوی وجمع شدن اسارتگاه اشرف درعراق باشد _ چنین اتفاق سازنده ای رادردرجه نخست باید مرهون ایستادگی و پافشاری خانواده اسیران ودردرجه بعدی افشای مناسبات ضدانسانی حاکم براین فرقه توسط جداشده گان وهمچنین کمک های انسانی دولت عراق دراین راستا بود.

    اردوگاه تروریستی اشرف درآستانه جمع شدن است واسیران ذهنی وفیزیکی فرقه رجوی درآستانه آزاد شدن پس بجاست تا به تلاش های خود بیافزائیم و افکار عمومی را از این رخداد شادی آفرین مطلع سازیم

    .خانواده ها شاه کلید حل این معما هستند ودور نیست که این آزادی بی تردید وجمع شدن اسارتگاه بردگی درقرن بیست ویکم را باحضور آنها جشن بگیرم..

    اندکی صبر سحر نزدیک است

    الف.مینو سپهر نویسنده _ پژوهشگر وتلاشگرحقوق بشر وزنان 2010/04/21

    -------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7976

    فیلم هایی از کمپ "عراق جدید" (اشرف سابق)

    .

    .

    ایران اینترلینک، درب ورودی کمپ، عراق، آوریل 2010
    لینک به انگلیسی
    http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7975

    فیلم ها نشانگر واکنش خشونت آمیز مجاهدین خلق (فرقه رجوی) در مقابل خانواده ها است. خانواده ها خواستار دیدار فرزندان اسیریشان که توسط رجوی در داخل این کمپ به گروگان گرفته شده اند می باشند.

     

    (لینک به فایل ویدئویی، قسمت اول، صد مگا بایت)

    (لینک به فایل ویدئویی، قسمت اول، صد مگا بایت)

    *   *   *

    (لینک به فایل ویدئویی، قسمت دوم، صد مگا بایت)

    (لینک به فایل ویدئویی، قسمت دوم، صد مگا بایت)

     

     

     

     

     

     

    *   *   *

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7974

    گزارش حمله مجاهدین خلق (فرقه رجوی) به خانواده ها

    شب چهاردهم آوریل 2010

    جلوی درب کمپ عراق جدید (اشرف سابق)

    .

    ... البته ایران اینترلینک هم صحنه هایی را از این روزها ضبط نموده است که در آینده پخش خواهد کرد. فیلم ها در اختیار نمایندگی سازمان ملل در عراق قرار خواهد گرفت و به دستگاه قضایی دولت عراق تسلیم خواهد شد و کپی آنها به سازمان های حقوق بشری ارسال خواهد گردید. زن مجاهد خلق چاقوکش هم شناسایی شده است و خانواده ها در پی شکایت رسمی بر علیه وی در دادگاههای عراق هستند ...

    ایران اینترلینک، درب کمپ، هفدهم آوریل 2010
    لینک به متن اصلی (انگلیسی)
    http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7973

    این گزارشی است کوتاه و منطقی در رابطه با انبوهی از بیانیه هایی که سازمان تروریستی مجاهدین خلق در روز های اخیر در خروجی های غربی خود بیرون داده است. انتشار این گزارش در جهت آگاهی علاقه مندان به این موضوع بوده و ماوقع را بصورت خلاصه تشریح می کند.

    چه چیز باعث گردید ماموران سازمان مجاهدین خلق به خانواده ها حمله ور گردند؟

    فاکت اولیه و پایه ای که بیش از هر دلیل دیگری خود نمایی می کند این است که رهبران سازمان مجاهدین خلق بعد از 66 روز بست نشستن خانواده ها هنوز در مقابل ملاقات خانواده ها با جگرگوشگانشان مقاومت می کنند. رهبران مجاهدین خلق تا کنون اجازه نداده اند که خانواده ها حتی برای دقایقی چند فرزندان خود را ملاقات کنند.

    شواهد و مدارک غیر قابل انکار نشان می دهند که سازمان مجاهدین خلق شروع کننده خشونت بوده این خشونت با برنامه ریزی قبلی و هماهنگی های گسترده انجام گرفته است و تمامی سیستم های مجاهدین خلق برای اجرای نقش خود در این برنامه در آمادگی کامل بسر می برده اند. این آمادگی بخصوص در قسمت تبلیغات و دروغ پراکنی معروف فرقه بشدت بالا بوده است که نتیجه آن انبوهی اطلاعیه و دروغ پردازی بوده که بزور پول و تبلیغات بیرون داده شده است.

    خانواده ها در آغاز هفته ها را به امید دیدار با فرزندانشان در جلوی درب قرارگاه سپری نمودند ولی رهبران فرقه مجاهدین خلق به هیچ وجه اجازه چنین ملاقات هایی را به این پدران و مادران ندادند. خانواده ها که مستاصل شده بودند و طاقت دوری بیشتر را نداشتند شروع به استفاده از بلندگوهایی نمودند تا شاید بتوانند نظر افراد مستقر در داخل کمپ اشرف را جلب کنند. آنها امیدوار بودند که فرزندانشان از حضور آنها در جلوی درب قرارگاه اشرف مطلع گردند.

    هفته گذشته خانواده ها تصمیم گرفتند تا در ضمن درخواستهایشان به افشاگری بر علیه فرقه و رهبران آن نیز بپردازند. آنها در پشت بلند گو شروع به خواندن و پخش مصاحبه های خانم بتول سلطانی (عضو جدا شده از شورای رهبری فرقه مجاهدین خلق) کردند. رهبران فرقه با اعتراض به این مسئله به نیروهای عراقی مسئول کمپ شکایت بردند و اظهار نمودند که خانواده ها در پشت بلند گو به آنها فحاشی می کنند. آنها پخش مصاحبه های خانم سلطانی را بعنوان دلیل مطرح نمودند. رئیس نیروهای مسئول کمپ اشرف از خانواده ها توضیح خواست که آنها متن ترجمه شده عربی مصاحبه های خانم سلطانی را در اختیارش قرار دادند.

    مجاهدین خلق یک باصطلاح بیمارستان درست در جلوی درب قرارگاه تاسیس کرده اند و نام آن را "بیمارستان شماره دو" گذاشته اند. فقط افراد مورد اعتماد در بین رهبری و اعضای بالا فرقه می توانند به این محل تردد کنند. با این وجود پخش سخنان خانم سلطانی از پشت بلندگو باعث گردید که افرادی که به این محل تردد داشتند تحت تاثیر قرار گیرند. تاثیرات به حدی بود که برخی از این افراد شروع به ارتباط برقرار کردن با خانواده ها از راه دور و با استفاده از علائم و دست و غیره بنمایند. برخی حتی بصورت علنی خانواده ها را تشویق نموده و خواستار ادامه تحصن آنها شده و اشاره می کردند که مایوس و تسلیم نشوند.

    خانواده ها در یک حرکت خود جوش و جالب تصمیم گرفتند در مقطعی صدای خنده یک بچه دو ساله را از طریق بلندگو به افراد داخل کمپ اشرف برسانند. میدانید که افراد داخل کمپ اشرف چندین دهه است که چنین صدایی را نشنیده اند. این مسئله تاثیر زیادی روی افرادی از فرقه که نزدیک تر به درب بودند گذاشت بطوری که برخی لبخند به لب آوردند و چهره هایشان باز شد. این البته مورد توجه سران مجاهدین خلق هم قرار گرفت و باعث گردید که بشدت بر خود بلرزند.

    سه روز قبل آقای ایمان یگانه خراسانی از مشهد بعد از بیست و دو سال با کامیونی که بخاطر مسئولیت کاری در اختیار داشت به سمت درب قرارگاه آمد و خود را تسلیم نیروهای عراقی نمود. وی بعدا به جمع خانواده ها پیوسته با آنها گفتگو نمود.

    ایمان به ایران اینترلینک گفت: "چندی قبل از نوروز رهبر قسمت اول شروع به فحاشی بر علیه خانواده ها نمودند. من از او سوال کردم که چرا به خانواده ها ناسزا می گوید؟ وی جواب داد که آنها توسط رژیم ایران فرستاده شده اند. من گفتم حتی اگر چنین باشد شما حق ندارید به مردمی که برای دیدار فرزندشان آمده اند ناسزا بگویید و اضافه کردم که آیا اگر خانواده من هم بیایند شما میخواهید همین حرف ها را به خواهر و مادر من هم بزنید؟ در این لحظه دیگر صبرم تمام شد و به آنها گفتم که بیش از این اینجا نخواهم ماند".

    ایمان اضافه کرد: "آنها شروع به گذاشتن جلسات مغزشویی کردند ولی بعد از مدتی برایشان مشخص شد که من دیگر نمی مانم. آنها به من گفتند که تا نوروز بمان چون همه تعهد داده ایم که تا نوروز بمانیم و تو باید روی حرفت بایستی."

    "چند روز قبل از فرا رسیدن نوروز آنها مجددا شروع به تعهد گیری نمودند که همه باید تا نوروز سال دیگر هم در کمپ بمانند و تعهد بدهند که می مانند. من دیگر چاره ای نداشتم بجز این که از کمپ به صورتی فرار کنم. ولی رهبران مجاهدین خلق اکنون هر گونه حرکت یا کار و یا راه رفتن تنها در سطح کمپ اشرف را ممنوع کرده اند. هیچ کس حق ندارد به تنهایی به جایی برود یا کاری انجام دهد".

    وی چگونگی فرارش را اینطور توضیح داد: "دیروز من در کامیون نشسته و منتظر بودم تا نفر دوم بیاید که با هم به سر کار برویم. وی چند دقیقه ای تاخیر کرد. من از این فرصت استفاده کردم و با کامیون خود را به نیروهای عراق رساندم و از آنها تقاضای حفاظت و پناهندگی نمودم".

    ایمان به ایران اینترلینک گفت: "رهبران مجاهدین خلق اعضای فرقه را بر علیه نیروهای عراقی شستشوی مغزی داده اند. بنابراین اعضا بشدت از افسران عراقی وحشت دارند. در آن لحظه من ترجیح دادم بدست نیروهای عراقی کشته شوم ولی یک روز دیگر در زندان رجوی نمانم. البته وقتی که متوجه رفتار مودبانه و انسانی عراقی ها شدم از خودم خجالت کشیدم".

    از زمان فرار ایمان، مجاهدین خلق دیگر به اعضای عادی خود اجازه انجام کارهای خدماتی را نمی دهند. رهبران خودشان این کارها را انجام می دهند. مثلا رهبران هر قسمت شب ها خودشان معابر را جارو می کنند.

    مجاهدین خلق برای کنترل افراد کمپ با مشکل جدی روبرو شده است. آنها برای جلوگیری از رسیدن صدای خانواده ها به افراد کمپ و جلوگیری از فرار افراد دست به هر کاری می زنند.

    بعد از فرار ایمان، رهبران مجاهدین خلق تعداد پست های خود در داخل کمپ را زیاد تر کرده و قوانین شدید تری را برای جلوگیری از فرار افراد به اجرا در آورده اند.

    رهبران مجاهدین خلق اکنون می دانند که دیگر قادر به کنترل انبوهی از افرادی که خواستار خارج شدن می باشند نیستند و اکنون میدانند که خانواده ها به هیچ وجه قصد ترک محل خود در جلوی درب کمپ را ندارند.

    این بن بست است که اکنون رهبران مجاهدین خلق را وادار نموده تا سناریویی مشابه ژوئیه 2009 را تدارک ببینند و البته این بار گناه را به گردن خانواده ها بیاندازند.

    صبح روز پنج شنبه گذشته افراد مجاهدین بصورت مخفی شروع به کار گذاشتن بلند گو هایی در صد متری درب ورودی کمپ نموده و در ساعت ده و نیم شب با آوردن حدود دویست تن از اعضا شروع به فحاشی همزمان بر علیه خانواده ها نمودند. آنها در این سناریوی خود از بلندگوهایی قوی که صبح همان روز کار گذاشته بودند استفاده می کردند. مجاهدین سپس بیشترین سعی خود را کردند تا شاید بتوانند واکنش خانواده ها را که در پشت درب های بسته بودند برانگیخته و کار را به خشونت بکشند.

    برای همگان واضح بود که این نوع حمله بر علیه یازده نفر اعضای خانواده ها که در جلوی کمپ نشسته بودند بیشتر برای این برنامه ریزی شده بود که بتوانند نیروهای عراق را وادار به دخالت کرده و با به خشونت کشاند کار باز با مظلوم نمایی مسائل را مخدوش نمایند. یعنی اگر دقیق تر بگوییم سه هزار و پانصد نفر قربانیان یازده نفر از خانواده های بست نشسته معرفی گردند.

    حدود ساعتی یک و نیم صبح خانواده ها با توصیه رئیس نیروهای عراقی مسئول کمپ به محلی رفتند تا به نوبت استراحت کنند. ولی دو زن از فرقه مجاهدین خلق بدون هیچ مقدمه ای یکباره ظاهر شده و با چاقو به خانواده ها حمله ور گردیدند. خوشبختانه نیروهای عراقی با هوشیاری و دخالت سریع خود توانستند تا از یک واقعه خشونت آمیز جدی و یک سوقصد با سلاح توسط مجاهدین خلق جلوگیری کنند.

    مجاهدین خلق تا ساعت سه صبح آن روز به فحاشی های خود از پشت بلند گو ادامه دادند و بعد یک نوار سرود نظامی "پیروزی" پخش کردند و بعد هم اعلام نمودند که در صورتی که خانواده ها درب کمپ را ترک نکنند به این کار خود ادامه داده و دست به اعمال شدید تری بر علیه خانواده ها خواهند زد.
    روز جمعه صبح خانواده ها مجددا با روحیه ای بسیار خوب و سرحال در جلوی درب کمپ جمع شدند. آن شب آنها جلوی درب کمپ را چراغانی کردند و "پیروزی" رهبران مجاهدین در شب قبل را جشن گرفتند. آنها شعار میدادند که "جنگ و پیروزی با شما، جشن و سرور و استقامت تا رسیدن به خواسته هایمان از ما".

    البته همانطور که انتظار می رفت مجاهدین مدعی شدند که نیروهای عراقی و خانواده ها به آنها حمله کرده اند. جالب است که بدانید در صورتی که سران مجاهدین تمامی لحظات این روزها و شب ها را ضبط کرده اند ولی تا کنون حتی یک مدرک و دلیل برای اثبات ادعای خودشان ارائه ننموده اند. البته ایران اینترلینک هم صحنه هایی را از این روزها ضبط نموده است که در آینده پخش خواهد کرد. فیلم ها در اختیار نمایندگی سازمان ملل در عراق قرار خواهد گرفت و به دستگاه قضایی دولت عراق تسلیم خواهد شد و کپی آنها به سازمان های حقوق بشری ارسال خواهد گردید. زن مجاهد خلق چاقوکش هم شناسایی شده است و خانواده ها در پی شکایت رسمی بر علیه وی در دادگاههای عراق هستند.

    خانواده ها می گویند از این که رهبر مجاهدین مریم رجوی به سازمان ملل نامه نوشته است بسیار خوشحال هستند. آنها بی صبرانه منتظر هستند تا ببینند سازمان ملل چه برنامه ای برای مقابله با گروگانگیری رهبر یک گروه تروریستی دارد و چه اقدامی خواهد کرد. سازمان تروریستی ای که علنی از طرف قاتلینی در امریکا و اسرائیل حمایت می گردند.

    خانواده ها یک پیام واضح و روشن هم دارند. آنها می گویند بدون فرزندانشان این مکان را ترک نخواهند کرد. آنها همچنین هشدار می دهند که بسیاری خانواده های دیگر گروگانهای فرقه در راهند و بزودی خواهند رسید.

    خانواده ها همچنین خواستند تا از طرف آنها از همه کسانی که در هر کجای جهان از آنها حمایت کرده و به آنها قوت قلب داده اند تشکر کنیم.

    -------------------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7883

    وجدان ميخائيل: حضور منافقین در عراق غير قانونی است

    .

    ... سازمان بين المللي مهاجرت و کميساريای پناهندگان به عنوان پناهنده با آنها برخورد نمی کنند و همکاری با اين سازمان را نمي پذيرند. وزارت حقوق بشر نيز بارها با اين دو سازمان به شکل رسمی نامه نگاری کرده اما آنها در پاسخ خود تأکيد می کنند که مکانيزم های حضور اين گروه در عراق نشان می دهد که آنها يک سازمان نظامی هستند که هنوز سلاح در اختيار دارند و ...

    هابیلیان به نقل از روزنامه الصباح، بغداد، هجدهم مارس 2010
    http://www.habilian.com/view.asp?ID=05316

    لینک به متن اصلی (عربی)
    http://www.alsabaah.com/paper.php?source=akbar&mlf=interpage&sid=99446
    لینک به متن انگلیسی
    http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7882

    خانم وجدان ميخائيل وزير حقوق بشر عراق تأکيد کرد که حضور اعضای گروهک منافقين در عراق غير قانونی است ولی با اين حال دولت عراق به صورت کاملا ً انسانی با آنها برخورد می کند به ويژه آنکه دولت از سال 2003 شرايط خروج 300 تن از آنها را که خواهان خروج داوطلبانه از پادگان اشرف بوده اند فراهم کرده است.

    وی که به شکل اختصاصی با روزنامه رسمی الصباح چاپ بغداد گفتگو می کرد به برخورد انسانی دولت با آنها اشاره کرد و گقت : هيچ سند رسمی که نشان دهنده درخواست پناهندگی آنها باشد در مدارکشان يافت نشد و اين دليل بر غير قانونی حضور آنها در پادگان اشرف است.

    وی به 300 عضوی که از سال 2003 داوطلبانه از منافقین جداشده اند اشاره نمود و گفت که از اين اشخاص تعدادی به ايران بازگشته اند و تعدادی ديگر نيز به عنوان پناهنده به ديگر کشورها رفته اند.

    براساس گفته های مهندس وجدان سالم هيئت هايی از وزارت حقوق بشر عراق با هماهنگی دفاتر کميته بين المللی صليب سرخ و سازمان ملل مستقر در آنجا به طور مرتب از پادگان ديدن می کنند تا از وضعيت افراد موجود در آن اطمينان حاصل کنند. وی به اين نکته اشاره کرد که در کمتر از يک سال 36 تن از اعضای پادگان خواهان خروج از آنجا شدند که برخی از آنها درخواست بازگشت به ايران داشتند بدون اينکه نهادهای دولتی عراق در تصميم آنها تأثير گذار بوده باشند و ما هم که مسؤول مستقيم پرونده آنها هستيم آنان را به کميته بين المللی صليب سرخ ارجاع داديم و اين سازمان مسؤليت اين 36 تن را پذيرفت.

    وزير حقوق بشر عراق با اشاره به پناهنده نبودن منافقين در عراق گفت : عناصر سازمان که از دهها سال قبل در اين پادگان بوده اند پناهنده نيستند به ويژه آنکه سازمان بين المللي مهاجرت و کميساريای پناهندگان به عنوان پناهنده با آنها برخورد نمی کنند و همکاری با اين سازمان را نمي پذيرند. وزارت حقوق بشر نيز بارها با اين دو سازمان به شکل رسمی نامه نگاری کرده اما آنها در پاسخ خود تأکيد می کنند که مکانيزم های حضور اين گروه در عراق نشان می دهد که آنها يک سازمان نظامی هستند که هنوز سلاح در اختيار دارند و تنها در صورت با آنها تعامل خواهد کرد که به شکل غير نظامی از پادگان خارج شوند. اما پيرامون مسأله حمايت از آنها وزير حقوق بشر عراق توضيح داد که بر اساس قوانين و پيمان نامه های ويژه حمايت از حقوق اشخاص، حمايت از اشخاصی که از کشوری با حالت جنگی يا آشوب زده می آيند ضروری است اما اين قانون شامل اعضای اين گروه نمی شود چراکه کشور متبوع آنها درگير جنگ يا شورش نيست.

    خانم سالم افزود : از زمان اجرایی شدن پيمان نامه امنيتی مشترک ميان ايالات متحده با عراق که در خلال آن مسؤوليت پادگان به عراق داده شد وضعيت حقوقی آنها نيز به شکل کامل تغيير يافت به ويژه پس از اطلاع از پرونده های افراد حاضر در آنجا و اسناد و مدارک رسمی آنها ، هيچ درخواست پناهندگی يا حمايتی يافت نشد و اين نشان دلالت بر حضور غير قانونی آنها در عراق دارد.

    وی به پايبندی دولت عراق بر برخورد انسانی با ايت اشخاص تأکيد کرد و گفت : باعث شگفتی است که اعضای پادگان هرگونه انتقال از پادگان به يک نقطه ديگر از خاک عراق را رد می کنند چرا که زمين پادگان اشرف نه از سوی آنها اجاره شده است و نه اينکه هيچ مجموعه ای نيز اين زمين را به آنها هديه نداده است.

    ---

    حقوق الانسان: وثائق تؤكد عدم قانونية تواجد سكان معسكر أشرف في العراق 

    http://www.alsabaah.com/paper.php?source=akbar&mlf=interpage&sid=99446

    اكدت وزيرة حقوق الانسان المهندسة وجدان سالم ان تواجد سكان معسكر اشرف في العراق غير قانوني فيما شددت على ان الحكومة العراقية تتعامل معهم بشكل انساني بحت لاسيما انها امنت منذ عام 2003 اخراج 300 منهم رغبوا بترك المعسكر.

    واشارت في تصريح خصت بـه( الصباح ) الى ان الحكومة تتعامل مع سكان المعسكر الواقع في محافظة ديالى من عناصر منظمة مجاهدي خلق الايرانية بشكل انساني على الرغم من عدم وجود وثائق رسمية ضمن ملفاتهم تحوي طلبات لجوء ما يؤشر عدم قانونية تواجدهم في معسكر اشرف ، مؤكدة تامين اخراج 300 منهم رغبوا بارادتهم الخاصة ترك المعسكر وتوزعوا بين لاجئين وعائدين الى بلادهم منذ عام 2003 لغاية نهاية عام 2009 .

    المهندسة سالم اوضحت ان وفودا من الوزارة تقوم بزيارة المعسكر بين الحين والاخر للاطلاع على احوال سكانه بالتنسيق مع مكاتب اللجنة الدولية للصليب الاحمروالامم المتحدة المتواجدة هناك ،كاشفة عن اعادة اكثر من 36 شخصا طلبوا الخروج من المعسكر خلال اقل من سنة وباشراف الوزارة المباشر ، منهم طلبوا العودة الى ايران بدون اي تاثير من جهات حكومية اذ تمت احالتهم الى اللجنة الدولية للصليب الاحمر التي تولت مسؤولية ذلك .

    ونبهت الى ضرورة عدم السماح بنقل مشاكل دول الجوار الى العراق ، لافتة ان عناصر منظمة خلق الساكنين بالمعسكر منذ عشرات السنين ليسوا بلاجئين لاسيما ان منظمة الهجرة الدولية ومفوضية شؤون اللاجئين لا تتعاملان معهم على اساس ذلك وترفضان التعاون معهم ، اذ ان الوزارة خاطبت هاتين الجهتين بشكل رسمي لاكثر من مرة بغية مد يد العون لهم الا انهما تؤكدان في اجاباتهما دائما على ان اليات تواجدهم تدل على انهم منظمة عسكرية ليست منزوعة السلاح وانهما ستتعاملان معهم حال خروجهم من المعسكر بصفة مدنية،اما مسألة حمايتهم فاوضحت انه وفقا للقوانين والاتفاقات الخاصة بحماية الاشخاص فان على هذه الجهات توفير الحماية للسكان اذا ما توافدوا من بلد يعاني من نزاعات عسكرية او حروب ،مبينة ان ذلك لا ينطبق على هؤلاء كونهم ليسوا من دولة تعاني من حروب او نزاعات.

    وبينت سالم انه منذ بداية سريان الاتفاقية الامنية المشتركة مع الولايات المتحدة والتي تم خلالها نقل مسؤولية المعسكر من الجانب الامريكي الى العراقي فقد تغير الوضع القانوني لهم بشكل كامل لاسيما بعد الاطلاع على ملفات المتواجدين هناك واوراقهم الرسمية التي لم نجد بها اية طلبات لجوء او حماية ما يدل على ان تواجدهم غير شرعي.

    ودعت الى ضرورة ان تكون الصفة العامة في التعامل معهم هي الصفة الانسانية وعدم ترحيلهم الى بلدان قد يتعرضون بها الى اذى او تعذيب ،مؤكدة ان الحكومة العراقية التزمت بهذا المبدأ ولم تنقلهم قسريا الى مكان اخر لا تتوفر به خدمات او عناية، مبدية استغرابها من رفض سكان المنطقة الانتقال الى اية ارض عراقية اخرى غير ارض المعسكر علما انها غير مؤجرة او موهوبة لهم من قبل اية جهة

    ----------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7877

    وزارت حقوق بشر و سازمان ملل خواستار دسترسی خانواده ها به فرزندانشان هستند

    ولی سران مجاهدین خلق مخالفت می کنند

    .

    ... اصرار سران مجاهدین در مخالفت با ملاقات خانواده ها یی که راه زیادی را از ایران به عراق آمده اند نقض واضح حقوق بین الملل و حقوق انسانی و تمامی قوانین و سنن ما است. این در حالی است که سران مجاهدین همچنان به جمع کردن و میهمانی دادن برای برخی سران عشایر ادامه می دهد. خانواده ها با اجازه دولت عراق که ملاقات بین خانواده ها را تشویق می کند به عراق آمده اند ...

    البینه الجدیده، بغداد، هفدهم مارس 2010
    (ترجمه ایران اینترلینک)
    http://www.albayyna-new.com/php/index.html

    لینک به متن انگلیسی
    http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7876

    زهیر الفتلاوی، البینه الجدیده.

    در عراق جدید فضای تازه ای از آزادی ها و احترام به حقوق بشر در زمینه های مختلف بوجود آمده است. این بخصوص در زمینه رسیدگی به زندانیان و بازداشتی ها قابل مشاهده است. در این رابطه ملاقات های زیادی از طرف سازمان های مدنی و حقوق بشری و همچنین دیدبان های بین المللی و داخلی از زندان ها و مراکز بازداشتی در سراسر عراق جریان دارد.

    در همین رابطه هیئت هایی از سازمانهای حقوق بشری و مطبوعات و سران عشایر برای بازدید از کمپ عراق جدید (اشرف سابق) در استان دیاله مراجعه کرده بودند ولی متاسفانه متوجه شدند که ده ها تن از خانواده هایی که از ایران آمده اند بیش از یک ماه است ک در مقابل درب این کمپ بست نشسته اند و از رهبران سازمان مجاهدین خلق می خواهند تا بگذارند این خانواده ها به فرزندانشان که در داخل کمپ هستند دسترسی یافته با آنها صحبت کنند.

    آنها می گویند: "ما این راه را از ایران آمده ایم تا فرزندانمان را ببینیم ولی سران مجاهدین از ورود ما به این کمپ برای ملاقات با دختران و پسرانمان جلوگیری می کند. برخی از این افراد بیش از بیست سال است که به این کمپ آورده شده اند. ما بیش از یک ماه است که اینجا بست نشسته ایم".

    البیان الجدیده با برخی از این خانواده ها صحبت کرد. خانم فاطمه بابایی، چهل و پنج ساله می گوید: "ما بیش از یک ماه است که در زیر این چادر ها نشسته ایم ولی سران مجاهدین اجازه نمی دهند با افراد خانواده و پسرانمان که بیش از بیست سال است اینجا زندانی هستند ملاقات کنیم".

    وی می افزاید: "با تمام کوششی که دولت عراق و وزارت حقوق بشر و هیئت سازمان ملل بکار برده اند سران مجاهدین خلق با ورود ما بداخل این کمپ و ملاقات با بچه هایمان مخالفت می کنند. ما هیچ خبری از آنها نداریم و تنها میدانیم که اسامی و عکس هایی از آنها نزد سازمان ملل متحد موجود است".

    این افراد در داخل کمپ اجازه دسترسی به مطبوعات و یا استفاده از وسائل ارتباطی همچون رادیو و تلویزیون ندارند. دسترسی افراد به کامپیوتر و تلفن نیز توسط سران مجاهدین ممنوع شده است. آنها حتی حق صحبت و گفتگو بین خودشان بصورت آزادانه و دلخواه را ندارند.

    محمد پیروز می گوید: "من از ایران آمده امد تا برادرم را که بیست و دو سال است در این کمپ زندانی است ملاقات کنم. من نام و عکس وی را نزد کمیسیون حقوق بشر عراق که مسئول این کمپ است پیدا کردم. من از طریق شما و روزنامه شما از تمامی سازمانهای حقوق بشری و دولت عراق استدعا می کنم تا اجازه بدهند من برادرم را در حضور مقامات مسئول وزارت حقوق بشر و سازمان ملل و ریش سفیدان استان دیاله ملاقات کنم".

    اصرار سران مجاهدین در مخالفت با ملاقات خانواده ها یی که راه زیادی را از ایران به عراق آمده اند نقض واضح حقوق بین الملل و حقوق انسانی و تمامی قوانین و سنن ما است. این در حالی است که سران مجاهدین همچنان به جمع کردن و میهمانی دادن برای برخی سران عشایر ادامه می دهد.

    خانواده ها با اجازه دولت عراق که ملاقات بین خانواده ها را تشویق می کند به عراق آمده اند. دولت عراق افراد کمپ را تشویق می کند تا یا به ایران و یا به هر کشور دیگری که پذیرای آنها باشد بروند. این خروج از عراق تحت نظارت مستقیم صلیب سرخ جهانی و وزرات حقوق بشر عراق انجام می گیرد.

    آمدن خانواده ها به درب کمپ سران مجاهدین را غافلگیر نموده است. آنها به اعضای خود اجازه نمی دهند تا با خانواده های خود رو در رو شوند. آنها نگران هستند که در صورت ملاقات، این اعضا کمپ اشرف و سازمان مجاهدین را ترک کرده با خانواده های خود بروند. سران مجاهدین بهانه می آورند و مثلا می گویند که اسامی کامل نیست تا اجازه بدهیم ملاقات کنید یا این که خود بچه ها نمی خواهند با پدر و مادرشان ملاقات کنند و نمی خواهند با کسی صحبت کنند و یا ارتباط داشته باشند.

    خانواده ها خواستار ملاقات و مصاحبه با حضور سازمان های مدنی و حقوق بشری و مطبوعات هستند و از سازمان ملل می خواهند تا این مسئله را دنبال کند

    وزارة حقوق الانسان والامم المتحدة سمحت لهم بمقابلة ابنائهــــم وافراد منظمة خلق يرفضون

    البينة الجديدة / زهير الفتلاوي

    في العراق الجديد وفي ظل اجواء الحرية والعمل المؤسساتي واحترام حقوق الانسان على شتى المجالات وخاصة للمعتقلين والسجناء وهنالك جولات تفقدية ميدانية لمنظمات المجتمع المدني المهتمة بحقوق الانسان فضلا عن الالجان الدولية والمحلية لتلك السجون والمعتقلات وفي جميع انحاء العراق لكن جمع من منظمات انسانية ووسائل اعلام وشيوخ عشائر تفاجئوا عندما نظمت لهم جولة ميدانية الى مخيم العراق الجديد اشرف سابقاً في محافظة ديالى حيث وجدوا عشرات من العوائل القادمة من ايران معتصمين امام ابواب المخيم ومطالبين افراد منظمة مجاهدي خلق ان تسمح لهم بمقابلة ابنائهم الموجودين داخل المخيم ويقولون نحن جئنا من ايران لمقابلة ابنائنا لكن افراد منظمة مجاهدي خلق يرفضون دخولنا الى المخيم ومقابلة ابنائنا المتواجدين منذ عشرين عام ونحن نعتصم هنا منذ ثلاثين يوماً , البينة الجديدة التقت بعض العوائل حيث قالت السيدة فاطمة بابائي 45 عام نحن هنا نقيم في هذه الخيام منذ اكثر من شهر ولم يسمح لنا بمقابلة ابنائنا المحتجزين منذ اكثر من 20 عاماً واضافت انه بالرغم الجهود التي بذلتها الحكومة العراقية ووزارة حقوق الانسان اضافة الى مندوب الامم المتحدة الا ان افراد منظمة خلق لن يسمحوا لنا بالدخول الى المخيم ومقابلة ابنائنا ولا نعرف اي شيء عنهم سوى اسمائهم وصورهم فب بعثة الامم المتحدة وهم مجردين من اجهزة الاتصال وممنوعين من اي وسيلة اعلام ولا يسمح لهم الاختلاط في ما بينهم. فيما قال محمود بيروزي جئنا من إيران لمقابلة شقيقي المحتجز داخل المخيم منذ اكثر من 22 عام ووجدت اسمه وصورته عند لجنة حقوق الانسان العراقية المسؤولة عن المخيم لكنني تفاجأة بمنع الدخول الى المخيم بحجج واهية واناشد من خلال صحيفتكم كل المنظمات الانسانية والحكومة العراقية بالسماح لي بمقابلة شقيقي وبحضور لجنة من وزارة حقوق الإنسان والأمم المتحدة فيما اكد وجهاء وشيوخ محافظة ديالى ان رفض منظمة (مجاهدي خلق) مقابلة العوائل الايرانية الذين جاءوا من ايران الى العراق لمقابلة ابنائهم يعد مخالفاً للشرائع السماوية والقوانين الدولية المعترف بها في جميع انحاء العالم. وبين شيوخ ووجهاء محافظة ديالى انه ليس من صلاحيات هذه المنظمة ان لا يسمحوا لهذه العوائل الايرانية الذين جاءوا من ايران الى العراق بموافقة ودعم الحكومة العراقية وان لا يسمح لهم الدخول الى مخيم العراق الجديد منذ الشهر الماضي. واكدوا الشيوخ ان المنظمة غير مرحب بها في العراق وديالى خصوصاً وان اعمال ارهابية كانت تجري في هذه المناطق المحاذية للمخيم وتقام المؤتمرات والملتقيات المشبوهة وهذا ما ترفضه الاعراف والقوانين الخاصة باللاجئين وتابع ان المحافظة وجمع من وجهاء وشيوخ العشائر سينضمون مؤتمراً خاصاً يسمح لهذه العوائل القادمة الى العراق وبمعية الحكومة العراقية ان تلاقي ابنائهم والذين هم مخيرين في العودة الى ايران او اي بلد يختارونه وبحضور لجنة الصليب الاحمر الدولية ووزارة حقوق الانسان. ونحن تفاجأنا باحتجاج المسؤولين في المنظمة الذين يرفضون مقابلة اعضاء المنظمة بعوائلهم خوفاً من تركهم المنظمة ومعسكر اشرف والعودة الى وطنهم وذويهم ، وذلك من خلال اطلاق ذرائع اهمها عدم وجود الاسماء المطلوبة للمقابلة بين عناصر في المنظمة ، أوعدم رغبة الابناء انفسهم من مقابلة عوائلهم ورفضهم الاتصال بذويهم واقاربهم ونريد الاشراف والمقابلات تتم وبحضور وسائل الاعلام ومنظمات المجتمع المدني وهيأة الامم المتحدة الخاصة بمتابعة قضية اللاجئين

     

     

     

    ----------------

    همچنین:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7779

    سران مجاهدین خلق مانع دیدار خانواده ها با اسرای کمپ اشرف می شوند

    .

    ... دولت عراق طی ماه گذشته سعی نموده است تا آنها را قانع کند که بجای صدور اطلاعیه های دروغین و تهمت و افترای بی دلیل با راه حلی حقوق بشری و انسانی برای حل این مسئله موافقت نموده اجازه دهند تا خانواده ها یکدیگر را بدون مزاحمت ملاقات کنند. ولی سازمان مجاهدین در عوض با پرخاش و تهمت دولت عراق را به نقض قوانین حقوق بشری متهم می سازد. متاسفانه همه سعی دولت و دیگران در مذاکره برای یافتن راه حلی حقوق بشری بخاطر مخالفت صد در صدی رهبران گروه با بن بست مواجه گردید است ...

    الموتمر، استان دیالی، بیست و هشتم فوریه 2010
    لینک به متن اصلی (عربی)
    http://www.inciraq.com/pages/view_paper.php?id=201024156

    لینک به متن انگلیسی
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7778

    سازمان مجاهدین خلق مانع دیدار خانواده هایی شده است که برای دیدار با فرزندانشان به عراق آمده اند. برخی از این خانواده ها سالهاست که فرزندان اسیر خود را ندیده اند. این افراد اسیر رهبران سازمان مجاهدین در کمپ اشرف هستند.

    رهبران مجاهدین به خانواده ها اجازه نمی دهند تا خانواده ها با فرزندان دیدار داشته باشند. این خانواده ها با اجازه دولت عراق حدود یک ماه قبل به استان دیالی در شمال شرقی بغداد آمده اند. فرزندان این خانواده ها از سالهای 1980 تا کنون تحت اسارت این سازمان بوده اند. سازمان مجاهدین در این سالها تحت حمایت رژیم سابق فعالیت می کرد.

    اعتراضات خانواده های مستقر در جلوی کمپ رهبران سازمان را شوکه کرده است. این رهبران سالها است که به فراد کمپ اجازه تماس با خانواده ها را نمی دهند. آنها وحشت دارند که این ارتباط خانوادگی باعث گردد تا افراد کمپ را ترک و به کشور و خانواده های خود باز گردند. سازمان مجاهدین دلایل مسخره ای ارائه می دهد. از جمله این که مثلا اسامی ارائه شده کامل نیستند یا این که فرزندان نمی خواهند با والدین خود ملاقات کنند و حاضر نیستند با خانواده خود هیچ گونه تماسی برقرار کنند.

    منابع رسمی می گویند که دولت عراق با حضور هیئت هایی از سازمان ملل متحد و صلیب سرخ جهانی و سازمانهای حقوق بشری بین المللی سعی نموده است با سران این سازمان مذاکره کند ولی نتیجه ای حاصل نشده است.

    دولت عراق طی ماه گذشته سعی نموده است تا آنها را قانع کند که بجای صدور اطلاعیه های دروغین و تهمت و افترای بی دلیل با راه حلی حقوق بشری و انسانی برای حل این مسئله موافقت نموده اجازه دهند تا خانواده ها یکدیگر را بدون مزاحمت ملاقات کنند. ولی سازمان مجاهدین در عوض با پرخاش و تهمت دولت عراق را به نقض قوانین حقوق بشری متهم می سازد. متاسفانه همه سعی دولت و دیگران در مذاکره برای یافتن راه حلی حقوق بشری بخاطر مخالفت صد در صدی رهبران گروه با بن بست مواجه گردید است.

    ولی به هر حال بنظر می رسد که برای یافتن راهی در جهت خاتمه دادن بست نشستن ده ها خانواده ایرانی که در بیرون کمپ اشرف نشسته اند دولت عراق و جامعه بین المللی چاره ای نخواهد داشت بجز این که بر رهبران این سازمان در کمپ اشرف فشار وارد کرده وادارشان کنند تا اجازه دهند فرزندان با والدین خود ملاقات و شخصا برای آینده خودشان تصمیم بگیرند.

    -------

    همچنین:
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7765

    سید یوسف جرفی و عبدالقادر استادی با اعلام جدایی از گروه تروریستی تحت حمایت واشنگتن (فرقه رجوی) به خانواده هایی که جلوی درب قرارگاه بست نشسته اند پیوستند

    .

    ... بر اساس گزارشات مطبوعات در بغداد، دو عضو سازمان مجاهدین خلق که توانسته اند خود را از فرقه رجوی رها سازند به خانواده ها در جلوی درب کمپ پیوسته اند. آقایان سید یوسف جرفی از اهواز و عبدالقادر استادی از ایرانشهر در مصاحبه هایی با خبرنگاران حاضر در جلوی کمپ در مورد وضعیت اسارت دراز مدت خود در داخل کمپ صحبت کردند ...

    ایران اینترلینک، بغداد، بیست و هفتم فوریه 2010
    لینک به متن انگلیسی
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7764

    دیروز خبرنگاران مطبوعات عراقی و بین المللی به جلوی درب قرارگاه عراق جدید (اشرف سابق) آمدند تا گزارشاتی را در رابطه با بست نشستن خانواده های گروگانهای رجوی در این قرارگاه تهیه کنند. خانواده های این گروگانها خواستار دیدار با اعضای خانواده خود هستند ولی رهبران سازمان مجاهدین خلق مانع این ملاقات ها می شوند.

    رهبران تروریست سازمان مجاهدین خلق چتر خفقان و ممنوعیت هر گونه تماس و ملاقات را بر اعضای حاضر در این کمپ گسترده و به آنها اجازه خروج از کمپ و یا استفاده از وسائل ارتباطی و یا تماس با مطبوعات را نمی دهند. این مسئله باعث گردیده تا خانواده های این گروگانها سالهای سال از آنها بی خبر بمانند. برخی خانواده ها قریب بیست و پنج سال است که هیچ خبری از فرزندان به گروگان گرفته شده خود توسط فرقه رجوی ندارند

    بعد از خلع سلاح سازمان مجاهدین خلق توسط نیروهای امریکایی در سال 2003 بسیاری از خانواده ها به امید یافتن افراد خانواده خود از نقاط مختلف جهان به این کمپ سفر کرده اند. اکنون یک گروه از این خانواده ها هشدار می دهند که تا زمانی که دولت عراق و جامعه بین المللی مداخله نکرده و مسئله تحت بررسی قرار نگیرد در جلوی دروازه این کمپ خواهند نشست. آنها سازمان تروریستی تحت حمایت واشنگتن را متهم به نقض فاحش حقوق بشری اعضای خانواده خود کرده اند.

    برای برخی از این خانواده ها این اولین سعی و سفرشان به این کمپ نیست. محمد محمدی بارها از کانادا به عراق سفر کرده تا دخترش را نجات دهد. سمیه محمدی زمانی که کمتر از هفده سال سن داشت توسط سران مجاهدین خلق به عراق تحت حاکمیت صدام حسین برده شد و اجازه خروج به وی داده نشد. این بار خواهر وی حوریه نیز به پدر و مادرش در این سفر محلق شده است تا شاید بتوانند خواهرش سمیه را نجات دهند. حوریه به خبرنگاران گفت:"این بار آنقدر اینجا خواهم نشست تا بالاخره خواهرم را با خودم به کانادا برگردانم. ما مصمم به نجات وی از چنگان این فرقه هستیم".

    رهبران سازمان طبق معمول همیشگی شان بدنبال مطمئن کردن مطبوعات و دوائر سیاسی غربی هستند تا ثابت کنند که این خانواده ها ماموران شیطانی و خطرناک وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران هستند که با دستورات مستقیم برای سرکوب نیروهای بی گناه سازمان مجاهدین خلق اعزام شده اند. ولی خبرنگاران در گزارشات مستقیم خود از ورودی اشرف داستان دیگری را گزارش می کنند.

    تلویزیون العراقیه گزارش نسبتا مفصلی در اخبار ساعت هشت دیشب خود پخش نمود.

    بر اساس گزارشات مطبوعات در بغداد، دو عضو سازمان مجاهدین خلق که توانسته اند خود را از فرقه رجوی رها سازند به خانواده ها در جلوی درب کمپ پیوسته اند. آقایان سید یوسف جرفی از اهواز و عبدالقادر استادی از ایرانشهر در مصاحبه هایی با خبرنگاران حاضر در جلوی کمپ در مورد وضعیت اسارت دراز مدت خود در داخل کمپ صحبت کردند.

    آنها با ابراز شادی از باز یافتن آزادی شان مدعی شدند که رهبران سازمان مجاهدین خلق بصورت گسترده ای دست در کشتار و شکنجه شهروندان عراقی داشته اند و عملیات تروریستی متعددی را در این مدت انجام داده اند. آنها می گویند که شواهد و مدارک مشخصی در اختیار دارند که اتهاماتشان به سران مجاهدین را ثابت می کند. قوه قضاییه عراق اکنون در حال بررسی انبوهی از جنایاتی است که توسط سران این گروه تروریستی انجام گرفته است.

    سازمان مجاهدین خلق ایران (ارتش خصوصی صدام) در سال 2003 تحت عنوان نیروی دشمن محاصره و توسط نیروهای نظامی امریکایی خلع سلاح شد ولی پنتاگون به ارتش امریکا دستور داد تا این ارتش حفاظت از این گروه را بر عهده بگیرد. ارتش امریکا حفاظت این منطقه را در ژانویه 2009 به دولت منتخب عراق تحویل داد. این حفاظت از فرقه در حالی از طرف ارتش عراق انجام گرفت که همین کشور سازمان مجاهدین خلق را از سال 1997 تا کنون رسما گروهی تروریستی می داند.

    در گزارش موسسه امریکایی "رند" در اوت 2009 که بصورت مبسوط به شکست های ارتش امریکا در حل مسئله سازمان تروریستی مجاهدین در عراق پرداخته است آورده شده که ارتش امریکا اسکورت رهبران این سازمان تروریستی را که برای خرید به بغداد تردد می کرده اند بر عهده داشته و در این ماموریت خدماتی که برای تروریست ها انجام داده است چهارده سرباز امریکایی جان خود را از دست داده و حدود شصت سرباز امریکایی دیگر نیز زخمی شده اند.

    رهبر عقیدتی سازمان مجاهدین، مسعود رجوی، از زمان سقوط صدام حسین تا کنون مخفی است (اعتقاد غالب بر این است که وی تحت حمایت سازمان سیا در عراق بسر می برد) و نفر دوم فرقه، زن سوم مسعود رجوی، مریم عضدانلو نیز در سال 2003 در حالی که همراه با میلیون ها دلار سرقت شده از بانکهای عراقی در منطقه ای در حومه پاریس مخفی شده بود، توسط پلیس پاریس دستگیر شد.

    لینک به تصاویر
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7765

    -------------

    همچنین
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7755

    خانواده ها درب قرارگاه اشرف را شکستند

    عزم راسخ خانواده های گروگانها در آزاد سازی فرزندانشان از چنگال رجوی

    .

    ... حامیان شناخته شده سازمان تروریستی مجاهدین در بریتانیا و آمریکا هم از هر طرف هجوم آوردند و از دولت هایشان خواستند تا با دخالت مستقیم و فشار بر عراق از آنها بخواهند تا "حقوق بشر شهروندان اشرف رعایت گردد". این حامیان شناخته شده البته به این موضوع اشاره ای نکردند که رهبران مجاهدین به اعضای خود اجازه نمی دهند تا محوطه کمپ را برای ملاقات ترک نمایند ...

    کمپ عراق جدید (سابقا اشرف)، عراق، بیست و پنجم فوریه 2010
    لینک به متن انگلیسی
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7754

    لینک به فایل ویدئویی (110 مگا بایت)

    لینک به فایل ویدئویی (110 مگا بایت)

    --------

    همچنین:
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7722

    حمله مجاهدین به خانواده های ایرانی اسیران در پادگان اشرف

    .

    ... یکی از بستگان افراد اسیر گفت: عناصر گروه مجاهدین برادرم را در اینجا بازداشت کرده اند و ما با وجود همه مشکلات برای دیدن وی از ایران آمده ایم اما آنها مانع ورود ما به پایگاه اشرف شدند و من از دولت عراق می خواهم که این مشکل را حل کند. فرزند یکی از اسیران نیزگفت: پدر من مدت ها است در این پایگاه محبوس است ، من خواهان ملاقات با او هستم و برای این منظور ...

    شبکه العالم، قرارگاه اشرف، هجدهم فوریه 2010
    گزارش از انجمن نجات
    http://www.nejatngo.org/fa/post.aspx?id=8850

    لینک به متن انگلیسی
    http://iran-interlink.org/?mod=view&id=7721

    عناصر گروه مجاهدین ضمن جلوگیری از دیدار شماری از خانواده های ایرانی با نزدیکانشان که در پایگاه اشرف در اطراف شهر دیاله عراق زندانی هستند، به خانواده ها و نیروهای امنیتی عراقی همراه آنان، حمله کردند.

    به گزارش روز چهارشنبه شبکه خبری (العالم) ، خانواده های ایرانی از دولت عراق خواستند برای آزادی فرزندانشان از زندان های مجاهدین در پایگاه اشرف تدابیر فوری اتخاذ کند.

    یکی از بستگان افراد اسیر در گفت وگو با العالم گفت: عناصر گروه مجاهدین برادرم را در اینجا بازداشت کرده اند و ما با وجود همه مشکلات برای دیدن وی از ایران آمده ایم اما آنها مانع ورود ما به پایگاه اشرف شدند و من از دولت عراق می خواهم که این مشکل را حل کند.

    فرزند یکی از اسیران نیز در این باره به شبکه العالم گفت: پدر من مدت ها است در این پایگاه محبوس است ، من خواهان ملاقات با او هستم و برای این منظور به عراق آمده اما عناصر گروه مجاهدین مانع من شدند و مرا مورد ضرب و شتم قرار دهند.

    "عادل المانع" فعال سیاسی عراقی نیز دراین باره به شبکه خبری العالم گفت : دولت عراق مخالف حضور هر سازمان مسلح در داخل خاکش است زیرا علاوه بر اینکه تهدیدی برای کشورهای همسایه بشمار می روند ، برای امنیت داخلی عراق نیز تهدید هستند.

    وی گفت : فرصت حضور به گروه مجاهدین درعراق ، روابط دیپلماتیک بین ایران و عراق را تیره می کند.

     

    -----------

    در همین رابطه:
    http://iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7196

    ترس و برده داری در فرقه مجاهدین خلق

    .

    ... آیا باید باور کنیم که "اپوزیسیون اصلی ایران" – بقول تبلیغات خودشان – که ادعا میکند قادر است رژیم ایران را در تمامیت خود ساقط نماید و یک دموکراسی را جایگزین آن کند، پر از کسانی است که وحشت دارند مادران و پدرانشان بیایند و گوششان را بگیرند و آنان را وادار به بازگشت به وطن نمایند؟ (و ما باید فراموش کنیم که متوسط سن این افراد حدود 50 سال است). آیا واقعا به همین سادگی میشود یک فرد سرسپرده را از مبارزه اش دور کرد؟...

    نوشته آن سینگلتون، نوامبر 2009
    لینک به متن اصلی (انگلیسی)
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7192

    مقدمه

    روز جمعه ششم نوامبر خانواده ها در عراق اعلام نمودند که عاقبت توانستند با بستگان خود دیدار نمایند، اما به هیچ وجه نسبت به شرایط این دیدار رضایت نداشتند. آنان گفتند زمانی که رهبران سازمان مجاهدین خلق فهمیدند که خانواده ها همراه با تعدادی خبرنگار عراقی و آمریکایی به اردوگاه اشرف آمده اند آماده مذاکره شدند. سازمان مجاهدین خلق قبول کرد که خانواده ها با بستگان خود برای چند ساعت دیدار کنند به این شرط که خانواده ها با رسانه ها گفتگویی نداشته باشند. خانواده ها این شرط را پذیرفتند و دیدار صورت گرفت.

    بهر صورت خانواده ها همچنین گفتند که عزیزان آنان به ایشان گوشزد کرده اند که این موضوع را جلوتر از این پیش نبرید و گفتند که باید هرگونه ارتباط در آینده با آنان را هم قطع نمایند وگرنه آنان تحت شدیدترین فشارها از جانب رهبران فرقه قرار خواهند گرفت.

    خانواده ها حالا تصمیم گرفته اند که موضوع اردوگاه اشرف را با وزیر حقوق بشر عراق بطور خصوصی مطرح نمایند.

    ترس و برده داری در فرقه مجاهدین خلق

    برای کسانی که به حد کافی علاقمند به دنبال نمودن افول یک فرقه تروریست خارجی به نام مجاهدین خلق هستند آیا این شرم آور نیست که گروه مربوطه عاجزانه هر کس که در طرف آنان نباشد و قویا از آنان و حامیانشان پشتیبانی نکند را "مأموران وزارت اطلاعات ایران" می نامند؟ آیا واقعا این موضوع مصداق "ما چند نفر در برابری مابقی جهان" نیست؟

    بررسی بحران جاریی که سازمان مجاهدین خلق با آن روبروست این واقعیت را برملا میکند که این سازمان درگیر یک نبرد رو به جلو جهت ساقط کردن رژیم ایران نیست – یا شاید این هدف بدون اینکه به کسی گفته شود ملغی شده باشد – بلکه با هشت ایرانی سالخورده در دروازه اردوگاهش در عراق روبروست که خواهان رابطه با بستگان نزدیکشان – فرزند، همسر، . . . – می باشند که سالهای سال است آنان را ندیده اند و مایل به دیدار با آنان هستند. تمامی هشت نفر مربوطه توسط رهبران سازمان مجاهدین خلق تحت عنوان "مأموران سرویس مخفی ایران" که عمدا جهت منحل نمودن اردوگاه اشرف و بازگرداندن ساکنان آن به ایران فرستاده شده اند محکوم گردیدند.

    واقعا؟

    این هشت نفر – و سایر گروه های کوچک و افرادی که طی شش سال گذشته به دروازه اردوگاه رسیدند – مأموران مخوفی هستند که قادر به نابود کردن نیروهای وفادار، از جان گذشته، و تماما مطیع مجاهد هستند! در کمال تعجب این افراد مسلح به دینامیت و بلدوزر جهت تخریب نبودند، بلکه در عوض با مهربانی، گرمی و کلمات مملو از عشق و تلخ کامی جلو رفتند. آنان حامل اخبار و پیام هایی از جانب اعضای خانواده و دوستان، در خصوص تولد ها، وفات ها، ازدواج ها و تمامی اجزای یک زندگی معمولی بودند.

    چقدر جالب. چقدر افشاگرانه. چه اعتراف غم انگیزی از ضعف و زبونی فرقه رجوی که واقعا از این جریان وحشت دارد.

    آیا باید باور کنیم که "اپوزیسیون اصلی ایران" – بقول تبلیغات خودشان – که ادعا میکند قادر است رژیم ایران را در تمامیت خود ساقط نماید و یک دموکراسی را جایگزین آن کند، پر از کسانی است که وحشت دارند مادران و پدرانشان بیایند و گوششان را بگیرند و آنان را وادار به بازگشت به وطن نمایند؟ (و ما باید فراموش کنیم که متوسط سن این افراد حدود 50 سال است). آیا واقعا به همین سادگی میشود یک فرد سرسپرده را از مبارزه اش دور کرد؟

    آیا صرفا تفسیرهای هیستری جاری مسعود و مریم رجوی برای نگاه داشتن پیروان از طریق فریب و القائات فکری کافی نیست و دیدار این خانواده ها واقعا این قضیه را مورد تهدید قرار خواهد داد؟

    واقعیت اساسی و غیرقابل اجتناب در پشت تمامی این جریانات این است که سازمان مجاهدین خلق یک فرقه خطرناک و مخرب و کنترل کننده ذهن افراد است که اعضای خود را در وضعیت برده داری مدرن نگاه داشته است.

    و ویژگی این وضعیت بسا بزرگتر از داستان این هشت نفر یا هشت خانواده می باشد. موضوع آینده ژئوپلیتیک سازمان در عراق و در منطقه است.

    بطور خلاصه، سازمان مجاهدین خلق به عنوان یک فرقه خطرناک معرفی میگردد چرا که این سازمان اعتقاد به استفاده از خشونت جهت رسیدن به اهداف مشخص خود دارد. این فرقه مخرب است زیرا که زندگی ها، ذهن ها و روان های اعضای خود را خراب میکند. اکثریت اعضا در ایزولاسیون کامل نگاه داشته میشوند، که به هیچ وجه هیچگونه دسترسی به دنیای خارج ندارند. در درون این ایزولاسیون آنان بطور روزانه و سیستماتیک تحت نظام مانیپولاسیون روانی و القائات فکری قرار دارند.

    یکی از ابزار قدرتمند مورد استفاده رهبران فرقه جهت کنترل اعضایشان ایجاد ترس غیر منطقی، یا فوبیا، در اذهان اعضای فرقه است. هر فرقه ای رویکرد فوبیایی خاص خود را دارد. ولی تمامی آنان بر ایجاد یک ترس غیر منطقی از منتقدین و مخالفین فرقه، خصوصا اعضای سابق و خانواده های اعضا، در درون اعضای فعلی فرقه متمرکز هستند؛ که البته این افراد در بهترین موضع برای درک نحوه کنترل ذهنی درون فرقه قرار داشته و توان منفصل کردن آنرا دارند. اعضا هر زمان که فوبیای مربوطه فعال شود مملو از ترس خواهند شد. در خصوص سازمان مجاهدین خلق، کلمه رمز (کد) ی که این فوبیا را فعال میکند "مأمور وزارت اطلاعات ایران" است. هیچ مدرک روشنی زمانی که جمله مربوطه بکار گرفته میشود تا این ترس غیر منطقی و غیر واقعی ایجاد شود ارائه نمیگردد.

    اعضای سازمان مجاهدین خلق در وضعیت تقریبا ترس دائم بسر می برند. از طریق این ترس است که سازمان مجاهدین خلق نه تنها اعضای خود را منکوب می نماید بلکه برخی سیاستمداران غیر حرفه ای و افرادی در رسانه ها را هم فریب میدهد. استفاده از کلمه ترس در این مقاله جهت بزرگنمائی بکار گرفته نشده است. این مقاله استفاده از ترس غیر منطقی را جهت مخدوش نمودن اصل موضوع شرح میدهد. پارلمان های غربی، رسانه ها و سازمان های حقوق بشری بوسیله همین شیوه پیچیده مانیپولاسیون روانی مجذوب شده اند که در آن لابی کنندگان سازمان مجاهدین خلق سطح بالایی از ترس غیر منطقی از ارواح دروغین و خیالی (معمولا تحت عنوان "مأموران وزارت اطلاعات ایران") در برابر "جنبش اپوزیسیون اصلی ایران" یا سازمان مجاهدین خلق بوجود آورده اند.

    عجب اینکه این "تروریسم" غیر مسلحانه از جانب سازمان مجاهدین خلق جهت ممانعت از برملا شدن و رو گردیدن تهدید واقعی موجود در برابر گروه بوجود آمده است. این تهدید از جانب ارگان های خارج از سازمان نیست، بلکه مستقیما از ماهیت خود فرقه و در درون خود سازمان سر بر آورده است، که بنابراین هیستری رهبران سازمان مجاهدین خلق در برابر هشت عضو خانواده که در دروازه اردوگاه اشرف حاضر گردیده اند تا بستگان خود را ببینند را بوجود آورده است.

    ولی، کسانی که هنوز به حد کافی علاقمند به دنبال نمودن افول یک فرقه تروریست خارجی به نام سازمان مجاهدین خلق هستند، باید تابحال متوجه شده باشند که این تمامی داستان نیست. حتی بخشی از یک داستان واقعی هم نیست. و کسانی که ممکن است حالا از دیدن پادشاه عریان شرم کرده باشند باید روی خود را بگردانند (واقعیت را قبول نمایند).

    برای شش سال ارتش آمریکا حفاظت از سازمان مجاهدین خلق را در عراق به عهده گرفت، گروهی که هم توسط ایالات متحده و هم توسط عراق به عنوان یک گروه تروریست خارجی معرفی گردیده بود. انستیتوی تحقیقات دفاع ملی آمریکا RAND در گزارش "مجاهدین خلق در عراق – یک معمای سیاسی" منتشره در اوت 2009، شکست آمریکا در پرداختن قطعی به این گروه جهت منحل نمودن آن، آنطور که باید انجام میگرفت و همانطور که دولت های پی در پی عراق از دسامبر 2003 بر انجام آن تأکید داشتند، را تشریح نموده است. طبق این گزارش، "جهت تأمین حفاظت ترددات اعضای سازمان مجاهدین خلق به بغداد جهت خرید، حدود 14 سرباز آمریکایی کشته شده و 60 نفر زخمی گردیدند. لذا، اغلب مبهم بود که چه کسی مسئول اردوگاه اشرف است". طبق این گزارش، فرمان حفاظت از این فرقه تروریست مزدور کوچک که احتمال میرفت قابل استفاده باشد از سطوح خیلی بالا و از جانب وزیر دفاع سابق آمریکا دونالد رامسفلد آمده بود.

    چرا؟

    همانطور که رهبران سازمان مجاهدین خلق از دسترسی خانواده ها به بستگانشان در خارج اردوگاه اشرف ممانعت نمودند، درهای مستحکم اردوگاه در برابر تهدید موجود اثبات میکند که این مکان محلی کاملا مناسب برای تجمع اعضای رژیم سابق صدام حسین می باشد. در شش سال گذشته سازمان مجاهدین خلق مهماندار حامیان و مقامات رژیم دیکتاتور سابق عراق بوده است. خشونتهای شورشگرانه در استان دیاله از اردوگاه مجاهدین خلق تحت حفاظت آمریکا هماهنگ شده بود.

    بنابراین، زمانی که هشت عضو خانواده به دروازه اردوگاه مجاهدین خلق رسیدند، نه تنها رهبران سازمان که از این تهدید بالقوه نسبت به فرقه می ترسیدند، بلکه حامیان غربی گروه نیز وحشت کردند. طی بیش از دو دهه گذشته، سازمان مجاهدین خلق به دلیل منافع غرب به عنوان ارتش خصوصی صدام حسین تقویت شد. از سال 2003، حامیان صهیونیست و نو محافظه کار گروه، تحت هدایت لرد کوربت در انگلستان، استوران استیونسون و آلخو ویدال کوادراس در پارلمان اروپا، ایلینا روزلهتینن در کنگره آمریکا، و لابی کننده آمریکایی ریموند تنتر، از سازمان مجاهدین خلق به دلایل انسانی حمایت نکرده اند (در غیر این صورت آنان قطعا از دیدار این خانواده ها نیز حمایت میکردند). آنان از این گروه به عنوان یک عامل معرفی مجدد صدامی ها در سیاست عراق حمایت و حفاظت نمودند.

    آنان که با ایجاد ترس بر این باور بودند که به دلایل انسانی از سازمان مجاهدین خلق حمایت میکنند تا آنان را در برابر نابود شدن توسط دولت ایران حفاظت نمایند لازم است قدری انرژی صرف کرده و کمی شجاعت به خرج داده و ورای این دروغ و استدلال خیالی را هم مشاهده نمایند و به دنبال واقعیت باشند. در جهت انجام این کار آنان در برابر یک انتخاب معین قرار میگیرند: حمایت از سازمان مجاهدین خلق به عنوان عامل بازگشت صدامی های طرفدار غرب در عراق، یا حمایت از دولت منتخب مردم در عراق به عنوان یک دولت مستقل و حاکم بر تمامیت ارضی آن.

    این به روشنی یک انتخاب سیاسی است. ولی در عین حال، باید به خاطر داشت، قربانیان اصلی تروریسم سازمان مجاهدین خلق اعضای خود فرقه هستند که با ایجاد ترس در آنان به بردگی در آمده اند.

    --------

    همچنین:
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7519

    نامه سرگشاده به نخست وزیر بریتانیا، گوردن براون

    با محدود کردن فعالیت های تروریستی مجاهدین خلق در لندن همبستگی خود با مردم ایران را نشان دهید

    .

    ... مسعود خدابنده در نتیجه گیری نامه سرگشاده به نخست وزیر بریتانیا می نویسد:" ما از شما و دولت شما توقع داریم که در این مرحله حساس با سرعت عمل در این رابطه اقدام نموده و جلوی اعمال خشونت و تروریسم سازمان مجاهدین خلق از داخل خاک بریتانیا را بگیرید. بدین ترتیب شما همچنین خواهید توانست ابزار اصلی سرسختان ایران را از دستشان خارج کرده و اجازه بدهید تا مردم با ابراز و پیگیری خواسته های مشروعشان تغییرات مورد نظر خودشان در کشورشان را بوجود آورند"...

    شبکه سی. ان. بی. سی، چهارم ژانویه 2010
    لینک به متن اصلی (انگلیسی)
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7518

    لینک به سی ان بی سی:
    http://www.cnbc.com/id/34686287
    لینکه به رویترز:
    http://www.reuters.com/article/
    idUS99721+04-Jan-2010+PRN20100104

    امروز مسعود خدابنده، مدیر موسسه مشاورین استراتژی خاورمیانه از مرکز خود در شهر لیدز در نامه ای سرگشاده به نخست وزیر بریتانیا آقای گوردن براون از دولت بریتانیا خواست تا جلوی تحرکات گروه تروریستی مجاهدین را که از لندن برنامه های ماهواره ای در تشویق و پشتیبانی از خشونت و ترور در ایران پخش می کنند را بگیرد. مسعود خدابنده در این نامه گفت: "تظاهرات شجاعانه و صلح طلبانه مردم ایران برای بدست آوردن آزادی های طبیعی و حقوق حقه شان بخاطر اقدامات مضری که از داخل خاک بریتانیا انجام می گیرد صدمه دیده است".

    خدابنده گفت که سازمان مجاهدین خلق از طریق شبکه ماهواره ای خود بنام سیمای آزادی از لندن برنامه هایی در تشویق ترور و خشونت پخش می کند. این گروه (که بعد از تغییرات بنیادی در سال 1985 به فرقه ای مخرب تبدیل شد و بنام رهبر فرقه، فرقه رجوی نام گرفته است) منابع مالی خود را نیز از طریق شعب بانکهای مستقر در لندن جابجا می کند.

    خدابنده گفت:" اکنون بریتانیا با دنباله روی کور کورانه از رهبران واشنگتن متهم به حمایت از تروریسم شده است. این به نفع منافع ملی ما نیست".

    سرسختان دولت ایران دیروز پایان تحمل در قبال تظاهرات خیابانی را اعلام کردند. این حرکت پس از آن صورت گرفت که منابع اعلام نمودند تعدادی از اعضای سازمان تروریستی مجاهدین خلق برای به خشونت کشیدن حرکت های مردمی به ایران اعزام شده اند.

    مسعود خدابنده در اوت 2009 پس از مشاوره با مقامات دولت عراق گزارش دوم خود از کمپ اشرف را منتشر نمود. دولت عراق خواستار اخراج اعضای گروه از کشور است. یک مقام عراقی امروز تاکید کرد که پس از تحویل گرفتن کمپ محل اسقرار مجاهدین در عراق از نیروهای امریکایی در ژانویه 2009 تیم های ترور سازمان دیگر نمی توانند از این کمپ به ایران ارسال شوند.

    اگرچه سازمان مجاهدین خلق هنوز در لیست تروریستی ایالات متحده است ولی این گروه با آزادی تمام در پاریس، لندن و شهرهای آلمان فعالیت می کند. اعضای فعال گروه در اروپا آموزش های عملی و ایدئولوژیکی ترور را در سیستم صدام حسین دیده و اراده خود برای استفاده از خشونت و ترور را بارها به نمایش گذاشته اند.

    خدابنده در این نامه عنوان می کند که:" با توجه به مسئله اتمی ایران، تغییر رژیم می تواند نتیجه مناسبی برای دولت بریتانیا باشد ولی این نمی تواند از طریق ترور و استفاده از گروه های تروریستی دنبال شود". خدابنده اضافه می کند:"ما نمی توانیم از یک گروه تروریستی بخواهیم تا خشونت و ترور را نفی کند ولی می توانیم از شما و دولت شما بخواهیم تا فعالیت های آنها را در راستای قوانین داخلی بریتانیا و سیاست اعلام شده ضد تروریستی دولت محدود نمایید".

    مسعود خدابنده در نتیجه گیری نامه سرگشاده به نخست وزیر بریتانیا می نویسد:" ما از شما و دولت شما توقع داریم که در این مرحله حساس با سرعت عمل در این رابطه اقدام نموده و جلوی اعمال خشونت و تروریسم سازمان مجاهدین خلق از داخل خاک بریتانیا را بگیرید. بدین ترتیب شما همچنین خواهید توانست ابزار اصلی سرسختان ایران را از دستشان خارج کرده و اجازه بدهید تا مردم با ابراز و پیگیری خواسته های مشروعشان تغییرات مورد نظر خودشان در کشورشان را بوجود آورند".

    پایان
    .
    مسعود خدابنده مدیر مشاورین استراتژی خاورمیانه است. مشاورین استراتژی خاورمیانه مسئولیت سایت خبررسانی ایران اینترلینک را نیز بر عهده دارند. آقای خدابنده بیش از سی سال سابقه کار و تحقیق مشخص بر روی سازمان تروریستی مجاهدین خلق ایران را دارد و در سالهای اخیر بدنبال تصمیم دولت عراق بر اخراج گروه تروریستی خارجی از کشورشان بعنوان مشاور دولت عراق فعالیت می کند

    *   *   *

    متن کامل نامه مسعود خدابنده:
    http://www.iran-interlink.org/fa/?mod=view&id=7519
    لینک به متن اصلی (انگلیسی)
    http://www.iran-interlink.org/?mod=view&id=7518

    Home

     

     

     

     

     

     


    Date: 2010-04-27
    (C) 2006