افتتاح دفتر مجاهدین در آمریکا همزمان با درخواست استرداد سلاح به مجاهدین خلق – رجوی روی سوریزه کردن ایران و جلب حمایت آمریکا و اروپایی ها برای ورود به این فاز حساب و کتاب می کند.

افتتاح دفتر مجاهدین در آمریکا همزمان با درخواست استرداد سلاح به مجاهدین خلق – رجوی روی سوریزه کردن ایران و جلب حمایت آمریکا و اروپایی ها برای ورود به این فاز حساب و کتاب می کند.

بهار ایرانی، مجاهدین دبلیو اس، هجدهم آوریل 2013: … در طی دو هفته گذشته مجاهدین بارها در سیمای آزادی روی انعکاس این مقاله و البته بدون هیچ توضیحی زوم کردند. توضیحات نماینده مجاهدین درباره انگیزه افتتاح دفتر شورای ملی مقاومت و تاکید بر نزدیکی به کاخ سفید همزمان بر اهمیت آن یادداشت برای مجاهدین و از طرفی بر صحت گمانه زنی های این قلم از اهداف برشمرده صحه می گذارد. بنا به این ادعا می توان باز شدن دفتر شورای ملی مقاومت در واشنگتن را یک گام جدی در نزدیکی متقابل آمریکا به مجاهدین ارزیابی کرد. گذشته از این که این امر در ظاهر به لحاظ رفع محدودیت های قانونی از مجاهدین توجیه پذیر باشد، اما …


(Rajavi cult or MKO aslo known as Saddam’s Private Army)

لینک به منبع

روزنامه هیل آمریکا خبر از افتتاح دفتر شورای ملی مقاومت در واشنگتن داد. این منبع به نقل از نماینده مجاهدین در آمریکا درباره چشم انداز این اقدام گفته است: ” این اقدام معنادارتر از بازگشایی یک دفتر صرف و حامل پیام سیاسی قدرتمندی به تهران است که اپوزیسیون ایرانی واقعی بار دیگر و در نزدیکی کاخ سفید وارد کار شده است.” در اولین روزهای سال جاری این قلم در یادداشتی با عنوان چرا رجوی اصرار رفتن به آمریکا دارد؟! ضمن اشاره به برخی اهداف فرضی درخواست مجاهدین برای رفتن به آمریکا نوشت: “چنین درخواستی می تواند در راستای تحقق اهداف مورد التفات مجاهدین باشد. از جمله اینکه تصور رجوی بر این است که حضور جمعی مجاهدین در آمریکا و همچنین تشدید لابی ها و جلب حمایت های نمایندگان کنگره از مجاهدین می تواند به نزدیکی پیش از پیش کاخ سفید به مجاهدین کمک کند.”

در طی دو هفته گذشته مجاهدین بارها در سیمای آزادی روی انعکاس این مقاله و البته بدون هیچ توضیحی زوم کردند. توضیحات نماینده مجاهدین درباره انگیزه افتتاح دفتر شورای ملی مقاومت و تاکید بر نزدیکی به کاخ سفید همزمان بر اهمیت آن یادداشت برای مجاهدین و از طرفی بر صحت گمانه زنی های این قلم از اهداف برشمرده صحه می گذارد. بنا به این ادعا می توان باز شدن دفتر شورای ملی مقاومت در واشنگتن را یک گام جدی در نزدیکی متقابل آمریکا به مجاهدین ارزیابی کرد. گذشته از این که این امر در ظاهر به لحاظ رفع محدودیت های قانونی از مجاهدین توجیه پذیر باشد، اما شواهد و نشانه های دیگر بر ماهیت سیاسی این اقدام دلالت دارد. از این نشانه ها یکی می تواند لحن تهدیدآمیز رجوی در خصوص استرداد سلاح های مصادره شده به مجاهدین باشد.

مسعود رجوی در پیام ۷ اسفند ماه سال گذشته به عنوان یکی از راه حل های تامین امنیت ساکنین لیبرتی، از آمریکا خواسته تا برای دفاع از خود سلاح های مصادره شده آنها را مسترد نماید. این درخواست اگر چه در ظاهر امر در پوشش و توجیه یک راه حل امنیتی برای ساکنان لیبرتی مطرح شده، اما از تعاملات پشت پرده و انگیزه های فراتری حکایت دارد. از نشانه های این امر یکی هم می تواند تهدید رجوی به ایجاد درگیری های مسلحانه در ایران باشد که در پیام ۱۲ فروردین به صراحت از آن یاد کرده است. این تهدیدها و حتی درخواست تسلیح شدن دوباره مجاهدین اگر چه یک فرار به جلو تداعی می کند، اما نباید از نظر دور داشت که طرح فی النفسه این موضوع چندان بدون پشتوانه و رایزنی موضوعیت ندارد؛ بخصوص اینکه این تهدیدها همزمان با برگزاری نشست آلماتی۲ و معوق ماندن نتایج این مذاکرات مطرح می شود. به تصور رجوی طرح چنین درخواست و با چنان لحنی کمترین تاثیری که می تواند ایجاد کند، حالت تهدیدآمیز و گمانه زنی درباره نزدیک شدن آمریکا به راه حل های غیر سیاسی است که در نظر اول استفاده از مجاهدین را تداعی می کند. آنچه مسلم اولویت رجوی انتخابات آینده ریاست جمهوری ایران است. مواضع رجوی در خصوص امنیت لیبرتی از یک سو و مرتبط کردن این موضوع با انتخابات آتی ایران و همزمان اظهارات نماینده مجاهدین در خصوص افتتاح دفتر مجاهدین در واشنگتن و تهدید رجوی به این که این وضعیت قابل تحمل و دوام نیست، بر این امر تاکید دارد. این که رجوی در این خصوص چه قصدی دارد، از آنچه با طرح تسلیح کردن دوباره مجاهدین و همچنین تهدید ایران به شروع درگیری مسلحانه استنباط می شود، می توان نتیجه گیری کرد، هدف رجوی براه انداختن موج جدید خشونت طلبی در ایران و حتی در عراق است. اینکه مجاهدین به اتکای چه زمینه و سازوکاری اینگونه تهدید می کنند، مهم نیست. برای رجوی نفس این تهدید و صدالبته مجهول بودن همان زمینه ها حائز اهمیت است. که صدالبته بیرون آمدن نام مجاهدین از لیست تروریستی آمریکا یکی از عوامل کلیدی برای تهدید به خشونت طلبی توسط رجوی است. از طرفی تقاضای تسلیح شدن کردن مجاهدین توسط رجوی را نمی توان بی ارتباط با برخی اظهارات حامیان اروپایی او از جمله توریسلی ارزیابی کرد.

” تامل روی برخی این اظهارات و از آن جمله: “جامعه جهانی باید از اپوزیسیونی حمایت کند که امکانات رهبری و منابعی دارد که حاضر به فداکاری هستند تا رژیم را از بین ببرند. وقتی من به آلترناتیوها نگاه می کنم اینطور نیست که تعداد اندکی می بینیم، اینطور نیست که تعداد زیادی هستند بلکه تنها یکی وجود دارد و آن هم سازمان مجاهدین است.” به این معنی است که امثال توریسلی حامل این پیام هستند که، مجاهدینی اینچنین آماده به فداکاری و سازماندهی شده به تنها چیزی که نیاز دارند، سلاح و باز گذاشتن دست آنها است.” این گمانه زنی وقتی پررنگ می شود که پیشتر رجوی روی سوریزه کردن ایران و جلب حمایت آمریکا و اروپایی ها برای ورود به این فاز حساب و کتاب می کند. پرداختن به کمیت و کیفیت پیام های رجوی در چند هفته گذشته و بخصوص مطالبات تهدیدآمیز آنها همچنین باز شدن دفتر شورای ملی مقاومت در واشنگتن، اظهارات مورد اشاره توریسلی، و … موضوعات مهمی هستند که در این مجال نمی توان به تمامی ابعاد و ارتباط آنها به یکدیگر پرداخت. آنچه در پی آمد تنها اشاره به برخی تیترها و سرفصل ها است که برای تبیین بیشتر به تامل و تعمق و بیش از آن به گذشت زمان نیاز دارد. اما مهمتر از همه باید روی دو اتفاق باز شدن دفتر مجاهدین در واشنگتن و درخواست رجوی مبنی بر مسلح کردن مجاهدین تامل کرد.

از همین نویسنده:

پیام اصلی ۱۲ فروردین رجوی: از عراق رفتنی نیستیم؟! آنچه قابل پیش بینی نیست زمان نهایی تعیین تکلیف مقامات عراقی با مجاهدین است.

اهمیت گذشته تا آنجا است که بدانیم امروز در کجا ایستاده ایم؟! – مجاهدین بیشترین فشار و هجمه را روی کسانی وارد می کنند که می دانند حرف شان برد و تاثیر دارد.

مجاهدین خلق (فرقه رجوی)، احمدی نژاد و بازخوانی یک رویداد تاریخی. تسخیر سفارت آمریکا، تغییر مواضع سازمان در جهت منفعت بیشتر


(Leader of Terrorist Mojahedin Khalq with Saddam Hussein)


(Chemical attack on Halabche, Kurdistan, Iraq)