تسلیح مجاهدین، تهدید آشکار عراق از سوی رجوی – حقیقت این است که رجوی مالکی را مانع و عامل اصلی ماندگاری در عراق می داند

تسلیح مجاهدین، تهدید آشکار عراق از سوی رجوی – حقیقت این است که رجوی مالکی را مانع و عامل اصلی ماندگاری در عراق می داند

بهار ایرانی، مجاهدین دبلیو اس، نوزدهم آوریل 2013: … این که چرا رجوی در بزنگاهی چنین حساس و آن هم پس از چند ماه خروج از لیست تروریستی آمریکا و با چنان پروسه طولانی و پرهزینه ای چنین موضوع غیر منتظره ای مطرح کرده است! بی تردید درخواست رجوی را باید در راستا و متاثر از برخی تحولات زنجیره ای ارزیابی کرد. این تحولات در لایه های درونی تر، حاوی نشانه ها و کدهایی است که البته بدون توافقات پشت پرده امکان طرح آن بسیار ضعیف می نماید. درخواست رجوی یکی از زوایه تاثیرگذاری بر پروسه قانونی خروج نهایی از عراق و همچنین بار تهدیدآمیزی که مشخصا شخص مالکی را هدف قرار داده می تواند حائز اهمیت باشد …


(رجوی از کشتار اکراد عراقی تا تجاوز به زنان عضو شورای رهبری)

لینک به منبع

مسعود رجوی در پیام ۷ اسفندماه در پوشش ارائه راه حل برای تضمین امنیت ساکنان لیبرتی به دو راه حل رفتن به آمریکا و بازگشت به اشرف راه سوم مسلح شدن مجاهدین را اضافه کرده است. این موضوع البته چنانچه باید و شاید نه حساسیتی ایجاد کرده و نه حتی به لحاظ خبری و اطلاع رسانی انعکاس داشته است. حال آنکه نفس چنین راه حلی فارغ از عملی بودن و نبودن اش، از جهات بسیاری می تواند قابل تامل و حائز توجه باشد. در یادداشت های دیگر به رابطه این موضوع با محتوای برخی جهت گیری های خاص حامیان اروپایی و آمریکایی سازمان پرداخته و باز خواهم پرداخت. اما در اینجا اصرار دارم طرح این درخواست را در چارچوب مسائل داخلی عراق گمانه زنی کنم.

این که چرا رجوی در بزنگاهی چنین حساس و آن هم پس از چند ماه خروج از لیست تروریستی آمریکا و با چنان پروسه طولانی و پرهزینه ای چنین موضوع غیر منتظره ای مطرح کرده است! بی تردید درخواست رجوی را باید در راستا و متاثر از برخی تحولات زنجیره ای ارزیابی کرد. این تحولات در لایه های درونی تر، حاوی نشانه ها و کدهایی است که البته بدون توافقات پشت پرده امکان طرح آن بسیار ضعیف می نماید. درخواست رجوی یکی از زوایه تاثیرگذاری بر پروسه قانونی خروج نهایی از عراق و همچنین بار تهدیدآمیزی که مشخصا شخص مالکی را هدف قرار داده می تواند حائز اهمیت باشد. در این که اتفاق ۲۱ بهمن باعث باز شدن دست رجوی برای طرح چنین راه حلی شده تردید نیست؛ این اتفاق به درجاتی باعث شده رجوی از اهداف پنهان و سکرت خود رونمایی کند. هر چند این امر نمی تواند و نباید به معنی تایید چنین اشتباهی تلقی شود. اما به مصداق عدو شود سبب خیر ..، به هر حال تا اینجا باعث شده بخشی از نیات رجوی در خصوص تنظیم رابطه اش با دولت مالکی بر ملا شود. حقیقت این است که رجوی مالکی را مانع و عامل اصلی ماندگاری در عراق می داند. کینه و دشمنی مجاهدین با مالکی به این نقش مرتبط است؛ رجوی برای برداشتن چنین مانعی بهترین راه حل را ایجاد بحران های داخلی و سلب امنیت و آرامش از عراق می داند. به زعم او موضوع آنها رابطه و نسبت مستقیمی با اوضاع و بحران های داخلی عراق دارد. با چنین برداشتی رجوی تاکنون و تا آنجا که توانسته نقش خود را در این رابطه ایفا کرده است؛ اما این را بخوبی می داند که اتکا صرف به این شیوه تضمین کننده ماندگاری در عراق نخواهد بود. مگر این که همین اعتراضات و تنش های سیاسی عراق را به شرایطی شبیه ایران بعد از سی خرداد تبدیل کند؛ یعنی تنش های سیاسی داخل عراق را که می تواند بازتابی از اوضاع سیاسی قبل از سی خرداد در ایران باشد به وضعیت امنیتی و شبه جنگ داخلی ایران ارتقا دهد. این هدف جز با ایجادناامنی به مفهوم واقعی و درگیری های مسلحانه علنی بین مخالفان مالکی و قدرت مرکزی و ناگزیر کردن دولت به واکنش های بازدارنده که بی شک هزینه های سنگینی در مقایسه با آنچه پرداخته شده بر دولت و مردم عراق تحمیل خواهد کرد، محقق نخواهد شد.

به زعم رجوی رسیدن اوضاع عراق به چنین وضعیتی مستلزم شرایطی است که باز شدن دست مجاهدین از جهاتی از جمله تردد ساکنین لیبرتی در عراق، برقراری رابطه با مخالفان مالکی و مهمتر از اینها مسلح شدن ساکنین لیبرتی به شکل تعیین کننده ای در فعلیت یافتن شرایط مورد نظر رجوی موثر خواهد بود. در نظر داشته باشیم رجوی در راستای درخواست مسلح شدن ساکنان لیبرتی مدعی است آمریکایی ها بیش از ۲۰۰۰ تانک و نفربر و زرهی از مجاهدین مصادره کرده و به این وسیله درباره کمیت و کیفیت سلاح های درخواستی حساب و کتاب و نیز خط و نشان می کشد. این که این کمیت و کیفیت سلاح تا چه اندازه در مواجه با تکرار اتفاق ۲۱ بهمن موثر و بازدارنده باشند، جای بحث دارد و به گمانم در این خصوص نتیجه ای عاید نخواهد شد، اما اگر درخواست رجوی را چنانچه رجوی نیز اشاره کرده از منظر نسخه سوری کردن اوضاع عراق ارزیابی کنیم، در این صورت هم نفس مسلح شدن مجاهدین و هم تاکید رجوی بر کمیت و کیفیت سلاح های درخواستی بر نتایجی مترتب خواهد بود که مهمترین اش می تواند بی ثبات کردن اوضاع داخلی عراق و در حد اعلی وارد کردن عراق به یک جنگ داخلی مسلحانه باشد. البته محقق کردن چنین شرایطی لزوما به این سادگی نخواهد بود، اما می توان شرط لازم برای چنین سناریویی را مسلح شدن ساکنین لیبرتی دانست. باز هم تاکید می کنم نفس درخواست مسلح شدن مجاهدین آشکارا و از موضع بالا جز تهدید و خط و نشان کشیدن برای دولت عراق معنای دیگری ندارد.

همچنین:

پیام اصلی ۱۲ فروردین رجوی: از عراق رفتنی نیستیم؟! آنچه قابل پیش بینی نیست زمان نهایی تعیین تکلیف مقامات عراقی با مجاهدین است.

اهمیت گذشته تا آنجا است که بدانیم امروز در کجا ایستاده ایم؟! – مجاهدین بیشترین فشار و هجمه را روی کسانی وارد می کنند که می دانند حرف شان برد و تاثیر دارد.

مجاهدین خلق  و کماکان رودرویی با عنصر اجتماعی . مجاهدین خلق (فرقه رجوی)  می دانند در عرصه رقابت های سیاسی و مدنی هیچ شانسی برای به رسمیت شناخته شدن ندارند.


(Rajavi from Saddam to AIPAC)


(Alejo Vidal-Quadras , Mojahedin Khalq logo, Struan stevenson )