حسرت به دلی رجوی برای قدرت

رحمان محمدیان، نجات یافتگان در آلبانی، بیست و هشتم نوامبر 2019:… اما رجوی که شهامت اعتراف به اشتباه را نداشت و از طرفی می ترسید که سر این قضیه که باز شود دیگر نمی تواند مثل شاهان عمل و این سازمان و اعضا رااین چنین در چنگ داشته باشد دست به یک شامورتی بازی که در اجرای آن استاد بود زد. باید مریم را در راس امور داشته باشد تا بوسیله او اهداف شومش را به کرسی بنشاند ولی چطور؟  با اسامی و عنوانهای دهن پر کن و فریبنده، البته با استفاده از اهرم تشکیلات و تعدادی معدود که آنها هم نفعشان در این است . اول مریم مسئول اول سازمان و بعد هم مثلا رئیس جمهور.حسرت بدلی که روی دلش مانده بود اینطور زد بیرون. رجوی که خود را رهبر عقیدتی می خواند و مریم او را واجب الاطاعه می خواند آرام آرام در حد امام و معصوم بالا می برد و داستان معصومیت رهبری از مصون بودن او را که در مناسبات تکرار می شد را همه بیاد دارند. حسرت به دلی رجوی برای قدرت