ذکر خیری از مرحوم آندرانیک

ذکر خیری از مرحوم آندرانیک

کانون وبلاگ نویسان مستقل ایرانی، اول مارس 2015:… در این میان کسی از مجاهدین نوشت که او گفته است که میخواهم زمینی به اندازه اشرف با سرمایه ام در ایران بخرم و مجاهدین آنجا گرد بیایند. اول فکرکردیم که چه اندیشه معصوم و کودکانه ای ولی به سرعت دریافتیم که چرا که نه ! و چه بسا که جمهوری اسلامی هم در این کارخیر سرمایه گذا ری میکرد , وتوافق هر دو سوی دعوا حاصل می آمد , مگر …

 آندرانیک آساطوریان فرقه رجویاین شورایی و آن شورایی- مدیحه سرایی برای مردگان

لینک به منبع

ذکر خیری از مرحوم آندرانیک

یادش بخیر و خدایش بیامرزد , برایش نوشتیم که هنرمند انحصار نمیپذیرد , گفتیم هنرمند حزبی و گروهی هنرش شعاری میشود که طیف خاصی را در بر میگیرد و بس و گفتیم و نوشتیم که هنر ارزشش بیشتر از آن است که غیر در راه مفهوم عام آزادی جای دیگری مصرف شود . شاید نگذاشتند نامه ما بدستش برسد , شاید هم خواند و بی پاسخ گذاشت و شاید هم لحظه ای به آن اندیشیده باشد . چه میشود کرد هنرمندی که چنین منحصر شود لاجرم ایمیل و صفحه شخصی ندارد که بدانیم نظرش چه بود و پاسخش کدام .

آن گذشت که دریاد و رثایش مجاهدین همه گفتند و نوشتند که او اشرفی بود و مجاهد, گفتند که او دلبسته اشرف بود و هر لحظه از اشرف میگفت و به یاد اشرف بود و بامجاهدین ؛ صد افسوس که چنان شد و کسی نگفت که او دلبسته ایران بود و آزادی و کسی ننوشت که او به مردمش می اندیشید و به رفاه و سرافرازی آنان وآنهمه شور و نغمه و نت خلاصه شد به “من اشرفی هستم “و…..هیچ .

در این میان کسی از مجاهدین نوشت که او گفته است که میخواهم زمینی به اندازه اشرف با سرمایه ام در ایران بخرم و مجاهدین آنجا گرد بیایند. اول فکرکردیم که چه اندیشه معصوم و کودکانه ای ولی به سرعت دریافتیم که چرا که نه ! و چه بسا که جمهوری اسلامی هم در این کارخیر سرمایه گذا ری میکرد , وتوافق هر دو سوی دعوا حاصل می آمد , مگر رجوی زمینی نمیخواست که درآن خدایی کند , حرامسرایش را داشته باشد وفرقه اش , چه بهتر که این زمین در ایران باشد ونه در خا ک دشمن تا نسبت و لقب ستون پنجمی هم گریبانگیرشان نشود , و مگر جمهوری اسلای هم نمیخواست که مخالفانش را کسی به بند بکشد و زندان کند و ارتباطشان را با جهان و مردم قطع کند ورفته رفته بپوساند و محو کند ؟مثلا حاشیه کویر چه کم از حاشیه دیالی دارد ؟ اگر بگویید عملیات و جنگ و…. میگوییم آنها همه و همه فشار صدام بود بخا طر نان و آب واشرف و دلار وگرنه رجوی دوست تر داشت که همه در قرارگاه برایش کف بزنند و هر روز بساط عقد و رقص رهایی برپا باشد .تاکتیک جنگها و عملیات انجام شده گواه حرف ماست , جنگها یی که برای مجاهدین ننگ و نفرت مردم ایران را در پی داشت و سودش به جیب صدام میرفت را چه کسی میتواند برنامه ریزی کرده باشد ؟

دوستی که سالها در اشرف به سر برده میگفت که کسی ترانه پرنده های قفسی با تنظیم همین هنرمند را در اشرف زمزمه میکرد و خواند که :

پرنده های قفسی عادت دارن به بیکسی

عمرشون بی هم نفس کز میکنن کنج قفس

نمیدونن سفر چیه

عاشق دربه در کیه

هر کی بریزه شادونه فکر میکنن خداشونه

یه عمره بی حبیبن

با آسمون غریبن

این همه نعمت اما همیشه بی نصیبن

مسئول مجاهدین که آنجا خواهر رقیه بوده فکر میکند که این شعر را در وصف اشرف و در اعتراض میخواند و همین کافی بوده تا کارش به نشست و تنبیه و بنگالی شدن بکشد که همه این اسامی شیوه های خاص شکنجه های روحی است که باید با فرهنگ مجاهدین آشنا باشید تا بدانید . به هر حال

یادش بخیر و روحش شاد .

این متن شعر و لینک صدای پرنده های قفسی

این هم تمام تظیمات و ساخته های آندرانیک که مجاهدین ندیده گرفته اند و اسمی از آن نمی آورند.

و توضیح آخر اینکه یک هنرمند دیگر هم داریم که هنوز میسازد و می نوازد به اسم آندرانیک آرزومانیان که با

مرحوم آندرانیک آساطوریان اشتباه گرفته نشود.

http://www.radiofarda.com/audio/26870630.html

***

تروریست ها شورای ملی مقاومت رجویاعضای ” شورای ملی مقاومت ” بدانند که چه نانی می خورند؟


(Rajavi from Saddam to AIPAC)

همچنین:
https://iran-interlink.org/wordpressfa/?p=16664

مرگ آندرانیک و چند نکته

بیست و سوم فوریه ۲۰۱۵:…   روز گذشته نیز ساعاتی قبل از اعلام مرگ آندرانیک تلویزیون مجاهدین خبر داد که در لیبرتی مراسم دعا برای سلامتی آندرانیک برگزار می شود و جالب اینجاست که در همان هنگام دعای اشرفیان، آندرانیک جان به جان آفرین تسلیم کرد. دوستی می گفت اگر دعای اشرفیان ثمر داشت که بایستی در …

فرقه رجوی وهنرمندان پیوسته و گریخته _ از الاهه ومرضیه تا مرتضی برجسته و شاهپور باستان سیر

ریزش در شورای ملی مقاومت رجویاستعفا از شورا, مبطل اتهامات رجوی علیه جداشدگان؛ «ترتیبات اجرایی استعفا» یا پیشگیری از ریزش !

ایرج شکری کریم قصیم منوچهر هزارخانیزندگی ساده ما و انحطاط آن آقا !

لینک به منبع

مرگ آندرانیک و چند نکته

شب گذشته در رسانه ها اعلام شد که آندرانیک آساطوریان آهنگ ساز ایرانی در سن هفتاد و چهار سالگی در گذشت. بنده شخصا، آثار او را بسیار دوست دارم، آثاری که برای بزرگان موسیقی ایران از جمله خانم هایده و داریوش و قمیشی و دیگران ساخته است. اما رویه سیاسی او را هرگز نمی پسندم. در اساس من فکر میکنم هنرمندی که تن به گرایشهای سیاسی بدهد در قدم اول خود را بی اعتبار کرده است. چون در جهان بی ر حم سیاست آنچه که دیده و شنیده نمی شود هنر و لطافت و زیبائی است. هرچه است خشونت و مرگ و تهدید و ارعاب است و دیگر هیچ. و این با ذائفه و خصلت یک هنرمند که دنیای پیرامون خود را از دریچه هنر و احساس نگاه می کند بسیار بسیار متفاوت است. دردنیای سیاست از هرچیزی بعنوان وسیله برای رسیدن به هدف استفاده می شود و تا جایی یک وسیله ارزشمند است که قابل استفاده باشد و در غیرا ین صورت به دور افکنده خواهد شد.

متاسفانه آندرانیک آساطوریان درسالهای پایانی عمر خود آثاری برای مجاهدین ساخت و در برخی جلسات آنها شرکت کرد و مواضعی به نفع آنها اعلام کرد و به عضویت شورای ملی مقاومت در آمد. چنانچه در آخرین بستری شدن او در بیمارستان شاهد بودیم نامه ای از قول او منتشر کردند که از تشویق اشرفیان برای ماندن در لیبرتی سخن رانده شده است.

روز گذشته نیز ساعاتی قبل از اعلام مرگ آندرانیک تلویزیون مجاهدین خبر داد که در لیبرتی مراسم دعا برای سلامتی آندرانیک برگزار می شود و جالب اینجاست که در همان هنگام دعای اشرفیان، آندرانیک جان به جان آفرین تسلیم کرد. دوستی می گفت اگر دعای اشرفیان ثمر داشت که بایستی در قدم اول برای خودشان دعا می کردند که این چنین در میان مرگ و زندگی، غوطه می خورند.

پس از مرگ آندرانیک نیز سایتهای آنها سرشار از تعریف و تمجیدها از او. انگار آندرانیک از زمان حنیف نژاد در بنیانگذاری و تدوین استراتژی مجاهدین نقش داشته است… البته بگذریم که استفاده از ابزاری از یک هنرمند هرگز و هرگز برای استراتژی به گل نشسته مجاهدین راه به هیچ جایی نخواهد برد. همانطور که مرضیه نتوانست آنها را نجات دهد.

هیچ کس از آنها یاد نکرد! ( در عوض، مراسم بزرگداشت برادر کندی و شهید نیسمان)

چرا اصرار دارید خودتان را مضحکە کنید؟

رجوی علیه یغماییاطلاعیه جدید کمیسیون شورای ملی مقاومت در مورد فرا خواندن به اقامه دعوا

***

همچنین:
https://iran-interlink.org/wordpressfa/?p=16349

حال و روز آقایان …

گزارش کمپ لیبرتی 6محمد ب، وبلاگ باند رجوی، دوازدهم فوریه ۲۰۱۵:…  خطابم به آنها این است. ما این دردسرها و عدم توجه ها را تقریبا ده سال پیش تجربه کردم و اکنون شما در فضایی بسا بسا بدتر و بغرنچ تردارید تجربه می کند. آن روز مجاهدین از پشت سیاج به ما بد و بیراه می گفتند و روزی که تیف بسته شد و آخرین سری با هلی کوپتر به شمال عراق منتقل شد، پشت سیاج آمدند و جشن گرفتند که از «شر تیف ر احت شده اند» اکنون …

گزارش کمپ لیبرتی 6مسعود رجوی_ از گله وشکایت از ارباب جدید ( امریکا ) تا تقاضای اسلحه برای سالمندان لیبرتی ( ! )

لینک به منبع

حال و روز آقایان …

امروز پس از مدتها سری به اینترنت زدم و گذری هم به سایت مجاهدین کردم. سراپای سایت آنها پر است از آه و ناله از عملکرد عراقیها و ممانعت از آوردن آب و بنزین ودارو و روغن و غیره. آنچه که در لیبرتی می گذرد حاصل عملکردهای رهبری مجاهدین از قبل تا کنون است. رهبری سازمان که خود اکنون در گوشه ای امن به زندگی اش پرداخته و از دور مسائل لیبرتی را دنبال می کند برای کسانی که چنین وضعیت رقت باری دارند نسخه می پیچد و آنها را تشویق به ماندن در چنین جهنمی می کند.

آنچه که برای من در این میان جالب است تداعی همین وضعی است که برای خود ما زمانی که در تیف (کمپ پناهندگی آمریکایی ها جنب اشرف) بودیم

آن زمان مجاهدین در سایه حضور آمریکایی ها و با انواع و اقسام مزدوری و خوش رقصی که برای آنها می کردند، حسابی در ناز و نعمت بسر میبردند و همه نوع امکانات از طریق «کانال» به آنها داده می شد ولی ما که تعدادی بودیم که نه پارتی داشتیم و نه امکان جاسوسی کردن برای آمریکایی ها، سخت تحت فشار بودیم. برای یک خرید ساده بایستی ساعتها در صف و گرما می نشستیم آنهم یک روز در ماه.

حداقل امکانات و عدم همکاری آمریکایی ها برای آوردن وسائل برایمان زندگی را سخت کرده بود. از طرفی ما خواهان خرووج بودیم ولی آنها موافقت نمی کردند و حتی مجاهدین هم تا آنجایی که توانستند کارشکنی کردندو مانع تراشی.

بالاخره آمریکا تصمیم به خارج شدن از عراق کرد و قبل از هرکس ما که خود خواهان خروج بودیم را تعیین تکلیف کرد و به شمال عراق فرستاد و الی آخر. اما مجاهدین باز به وعده های آمریکایی ها اعتماد کردند و اکنون می بینیم آنچه را در حال وقوع است.

جالب است در تمام اطلاعیه های مجاهدین انتهای آن به قولهای آمریکایی ها و سازمان ملل استناد می شود و اینکه به قول هایشان عمل نمی کنند. نماینده یو. ان توجهی نمی کند و الی آخر.

خطابم به آنها این است. ما این دردسرها و عدم توجه ها را تقریبا ده سال پیش تجربه کردم و اکنون شما در فضایی بسا بسا بدتر و بغرنچ تردارید تجربه می کند.

آن روز مجاهدین از پشت سیاج به ما بد و بیراه می گفتند و روزی که تیف بسته شد و آخرین سری با هلی کوپتر به شمال عراق منتقل شد، پشت سیاج آمدند و جشن گرفتند که از «شر تیف ر احت شده اند»

اکنون سالهاست که خود آنها را نیز عراقی ها بیرون کرده اند و از اشرف هیچ چیز باقی نمانده جز پایگاهی که برای نیروهای سپاه بدر استفاده می شود. عجب روزگاری است…. عراقیها حتی به مزار کشته شدگان هم رحم نمی کنند.

روزگاری رجوی برای خودش رؤیا می بافت که «فردای آزادی ایران» اشرف بعنوان زیارتگاه ایرانیان خواهد بود. اکنون حال و روز رهبر فراری و غایب را دریابید که همه چیز بر باد رفته است و در فکر آب و فاضلاب خودش است و کلمات قلمبه و سلمبه ای مثل «مقاومت ایران» و «ارتش آزادیبخش» و از این جور مزخرفات دیگر پیشکش….

 رجوی داعش 5The Iranian Mojahedin-e Khalq (MEK) and Its Media Strategy: Methods of Information Manufacture

***

همچنین:
https://iran-interlink.org/wordpressfa/?p=15688

نگاهی به انتقادات مصداقی به رجوی

رجوی و گروگانهامحمد ب، وبلاگ باند رجوی، بیستم ژانویه ۲۰۱۵:…  مصداقی با همه انتقادهایی که به رجوی کرده است به نظر من به انتقاد اصلی او نپرداخته است. انتقاد اصلی این است که تصمیم گیری برای سی خرداد از اساس اشتباه بود. این واقعیتی است که هرکس نخواهد آنرا بپذیرد به نظر من به اشتباه می رود. از عمر رژیم قریب به سی و پنج سال می گذرد. اکنون پس از سی و پنج سال هنوز هیچ چشم اندازی برای سرنگـونی …

مجاهدین خلق رجوی امام امریکااز «جان نثاری و دعای سلامت برای آیت الله خمینی» علیه امپریالیزم تا «خوشرقصی برای امپریالیزم

رجوی و گروگانهاایرج مصداقی: واکنش رهبری عقیدتی مجاهدین به مقاله‌ی «مسعود رجوی سه دهه «فرار» از «جانبازی» و به خطر انداختن جان مجاهدین»

لینک به منبع

نگاهی به انتقادات مصداقی به رجوی

دور بی پایان توپ باران مصداقی و آتشباری متقابل اعوان انصار رجوی به مصداقی از دو سال پیش تاکنون بیرونی شده و همچنان ادامه دارد. ظاهرا هر دو طرف علاقه وافری به ادامه این آتش بازی دارند. رجوی که صدای هیچ مخالفی را برنمی تابد با فحاشی های آنچنانی به مصداقی سعی دارد او را به سکوت وا دارد و همینطور درس عبرتی کند برای سایرین تا مبادا به رهبری عقیدتی چپ نگاه کنند. البته تا حدی هم موفق بوده است کما اینکه می بینیم سایر منتقدین از جمله قصیم و روحانی و محمدعلی اسلامی و شکری، خواهران اقبال و غیره ماستهای خود را کیسه کرده و لب به سخن نمی گشایند و اگر هم سخنی بگویند بسیار بسیار با رعایت چپ و راست و شسته و رفته که به جای کسی بر نخورد. از طرفی مصداقی هم بدش نمی آید که این آتشبازی همچنان ادامه داشته باشد زیرا به این ترتیب سعی می کند صدای مخالفان شده و با برجسته کردن خود سهمی از این ماجرا دریافت کند.

به نظر من اصل موضوع اصلا مهم نیست. اینکه اینها چه می گویند و چه چیزهایی نثار هم می کنند موضوع چندم است. نحوه توپیدن به همدیگر است. بگذارید کمی موضوع را از زاویه ای نزدیک تر بررسی کنیم.

مصداقی مدعی است که این انتقادات را قبل از آن که علنی کند بارها با مسئولین مجاهدین در میان گذاشته بوده ولی از طرف آنها هیچ جواب قانع کننده ای دریافت نکرده است. ناگهان یک گذارش چهارصد و پنجاه صفحه ای از طرف مصداقی منتشر می شود ولی دستگاه مجاهدین تا تقریبا یکی دو هفته در سکوت کامل بسر می برد و هیچ واکنشی نشان داده نمی شود.

من شخصا وقتی گزارش مصداقی را خواندم بلافاصله به سایتهای مجاهدین مراجعه کردم ببینم واکنش آنه چه خواهد بود. ولی خبری نبود و این بی خبری تا تقریبا دو هفته به طول انجامید. کسانی که با شیوه و رفتار مجاهدین آشنا هستند می دانند این زمان صرف چه شده است. صرف این شده که خط برخورد از بالا برسد. سئوال این است اگر واقعا مجاهدین و سینه چاکان رهبر که اکنون سعی می کنند با جر دادن خود، مصداقی را لجنمال کنند، حساسیت موضوع را نگرفته بودند؟ به نظر من چرا موضوع را گرفته بودند ولی تا حدودی خود را همراه با آن می دیدند. می دیدند که تقریبا تمامی حرفهای مصداقی درست است و در همه زمینه ها مصداق پیدا می کند. ولی ناگهان خط از رهبری رسید که چه نشسته اید که «بود و نبود» هدف قرار گرفته است. و خط لجن مال کردن مصداقی از آن شروع شد.

همین جناب توتونچیان که خود از مبارزه بریده و از عراق به اروپا فرستاده شد، و در اصطلاح مجاهدین «بریده شرمنده» است و سعی می کند ببیند مسئول مربوطه چه می خواهد تا او چند برابر جار و جنجال کند، آیا تازه به این کشف رسیده که ایرج مصداقی با سپاه همکاری می کرده و مجاهدین را لو می داده است؟ چرا زمانی که مصداقی در اور کار می کرد و در مناسبات مجاهدین حضور داشت این اراجیف گفته نشد؟ آیا کسی که دست در خون مجاهدین دارد می توانست در اورسورواز و محل اقامت رهبری سازمان حضور داشته باشد؟

همه این استدلالها و استدلالهای بسا بیشتر نشان می دهد که اراجیف مجاهدین تماما بی پایه و بدون هیچ مبنای منطقی و قانونی است. اگر مصداقی خائن و خونخوار بوده است چرا محدثین و محسن رضایی اینقدر او را موس موس می کردند و نشست خصوصی با او می گذاشتند و او را دعوت به شام خانوادگی می کردند و حتی نامه های خصوصی مسئولین و اعضای شورا را به او تحویل می دادند که ایشان هیچ مورد امنیتی ندارد؟

تازه مگه توی نامه مصداقی چه چیز مهمی نوشته شده است؟ من که خود قریب به بیست سال در مناسبات مجاهدین بصورت شبانه روزی و در سطوح مختلف زندگی کرده ام می توانم شهادت بدهم که گزارش مصداقی یک از هزار موردی که در مناسبات تشکیلاتی دراین سالها گذاشته را هم بیان نمی کند. فشاری که اعضای تشکیلات در این سالیان بخصوص از سال هفتاد به بعد تحمل کرده اند اگر یک هزارم آنر ا جناب مصداقی یا قصیم و روحانی تحمل می کردند اکنون آنها هم رژیم را بسا بسا بر مجاهدین ترجیح می دادند. آقای مصداقی فقط در نشست دیگ در سوئد شرکت کرده است و فیوز پرانده و اعلام جدایی کرده است. حالا کسانی را دریاب که هر روز و برخی اوقات ساعتها در این نشستها شرکت می کردند یا خودشان سوژه بودند و یا اگر هم سوژه نبودند بایستی به زور بر سر سوژه های دیگر داد می زدند در غیر این صورت بایستی حساب پس بدهند.

قطعا و بدون هیچگونه تردیدی می توانم بگویم که تمامی کسانی که با نامهای مستعار مقاله می نویسند و چاپ می کنند و به منتقدین فحاشی می کنند کسانی جز جابرزاده و توحیدی و محدثین و ابریشمچی نیستند و در برخی اوقات شخص ر جوی است.

و اما اگر از طرف مقابل بخواهیم موضوع را بررسی کنیم. یا از جانب مصداقی. مصداقی هرگز فکر چنین هجمه ای را نمی کرد. او هرگز تصور نمی کرد در مجاهدین چنین پتانسیلی باشد که این طور با یک عضو سابق خود برخورد کنند. مصداقی در گزارش نود و دو خود سعی کرده انتقادها به رجوی ملایمتی خاص داشته باشد. برخی اوقات حتی از او تعریف هم کرده است از هوش و استعداد او از خستگی ناپذیری در مبارزه و مقاومتهایش در زمان شاه و الی آخر. اما به مرور که آتشباری مجاهدین شدیدتر شد مصداقی هم همچون مجاهدین تعارفها را کنار گذاشت.

در گزارش نود و دو در مورد مقاومت رجوی در زندان شاه صحبت کرده است. و بارها تاکید کرده که مقاومتهای تو قابل چشم پوشی نیست. رهبری ات در زندان قابل چشم پوشی نیست ولی می بینیم که در گزارشهای بعدی به صراحت می گوید که تو اصلا رنجی تحمل نکردی. تو حتی از طرف مجاهدین طرد شدی. تو برای مرکزیت رای نیاوردی و الی آخر.

این قبل از اینکه واقعیتی در خود داشته باشد نتیجه تاثیری پذیری مصداقی در مقابل آتش باری مجاهدین است. تاثیر البته این است که واکنش او شدیدتر می شود. من الان قصد این را ندارم که این بحث را تایید یا رد کنم. می خواهم بگویم همانطور که مجاهدین یک شبه به این نتیجه رسیدند که مصداقی «تواب تشنه به خون» است و بین پاسداران در پاترول سپاه می نشسته و به شکار مجاهدین می رفته است، مصداقی هم یک شبه کشف می کند که رجوی در زندان شاه هیچ مقاومتی نداشته و یک عنصر مطرود بوده است.

مصداقی با همه انتقادهایی که به رجوی کرده است به نظر من به انتقاد اصلی او نپرداخته است. انتقاد اصلی این است که تصمیم گیری برای سی خرداد از اساس اشتباه بود. این واقعیتی است که هرکس نخواهد آنرا بپذیرد به نظر من به اشتباه می رود. از عمر رژیم قریب به سی و پنج سال می گذرد. اکنون پس از سی و پنج سال هنوز هیچ چشم اندازی برای سرنگـونی وجود ندارد. تصور کیند سی و سه سال پیش یعنی تنها دو سال از عمر رژیم گذشته بود و زمانی که خمینی را در ماه دیده بودند و محبوبیت توده ای او در اوج بود. آیا این تصور درست بود که مردم علیه رژیم به خیابانها بریزند و مثل رژیم شاه او را سرنگون کنند؟

اینکه چند هزار فرد جوان را به نام میلیشیا دور خودشان جمع کرده بودند و فکر کردند که رژیم سه ماهه و شش ماهه سرنگون می شود ناشی از یک افکار بچه گانه و به دور از واقعیت بوده است. همه کسانی که در جریان تحرکات مجاهدین و واکنشهای رژیم در دو ساله اول هستیم و یا خوانده ایم. آیا با تدبیر نمیشد این برخورد را به تعویق انداخت؟

به نظر من قطعا می شد از الفاظ تند سیاسی و مواضع آنچنانی پرهیز کرد، بخاطر اینکه طرف مقابل در موازنه قدرت حرف اول را می زد. کما اینکه اگر به علی (ع) معتقد هستیم مگر بیست و پنج سال سکوت پیشه نکرد. مگر نگفت خار در چشم و استخوان در گلو داشتم ولی دم برنیاوردم؟

اینکه سی خرداد «سرفصل» بوده است والی آخر حرفهای پوچ است. این سرفصل حاصل دو سال برخوردهای متعدد رژیم و مجاهدین بوده است اگر این برخوردها آرامتر بود و صورت نمی گرفت قطعا این سرفصل هم بوجود نمی آمد. کما اینکه تحریکات بنی صدر به مقابله با حزب جمهوری اگر نبود قطعا رژیم بنی صدر را عزل نمی کرد و بحث عزل بنی صدر در مجلس که روزی سی خرداد بود برگزار نمی شد که سرفصل باشد.

شاید مصداقی از زبان رجوی شنیده باشد که بارها درنشستهای دورنی گفته است که «روز سی خرداد ما قصدداشتیم که از خیابانهای مختلف جمعیت را به سمت مجلس بکشانیم و مجلس ارتجاع را جارو کنیم» یعنی بحث راهپیمایی مسالمت آمیز در کار نبوده است. و رژیم هم واکنش نشان داد همانطور که دیدیم.

اصلا از این بحثها را به کناری می گذاریم. نتیجه شروع مبارزه مسلحانه در سی خرداد چه شد. اکنون پس از سی و چهار سال نتیجه ای داشته است؟ یعنی از روی نتیجه آن هم می توان به باطل بودن این تحلیل از شرایط پی برد. برای من نوعی شاید پذیرفته شده باشد که آن روز اشتباه فکر می کردم و نتیجه درستی از شرایط نداشتم ولی برای کسی که سکان کشتی را بدست دارد و رهبری جنش را بعهده داشت اساسا قابل پذیرش نیست کما اینکه نتیجه فاجعه باری به بار آورد این همه کشته و اسیر و آواره و این همه خانواده بی سرپرست، اینهمه یتیم، اینهمه….

این راه انحرافی و نادرست در سال ۶۴ به گِل نشست. باز راه انحرافی دیگری رفتن به عراق، باز راه انحرافی دیگر پس از سقوط صدام ماندن درعراق و الی آخر.

***

همچنین:

دست اندازهای آخر راه

محمد ب، وبلاگ باند رجوی، سی ام نوامبر ۲۰۱۴:…  با توجه به شرایط فوق، رجوی دست به کار شده است تا افراد را دوباره قسم و آیه بدهد و «سوگند جلاله» که باز هم بمانید ببینیم چه می شود. سئوال مهم این است که اگر ماندن در عراق خوب است و بایستی فداکاری کرد و راه شما همیشه با خون باز می ش�

دلواپسی های مجاهدین خلق (فرقه رجوی)

گزارش کمپ لیبرتی 1محمد ب، وبلاگ باند رجوی، سوم نوامبر ۲۰۱۴: …  درست در شب سرنگونی صدام، رجوی پیامی درونی برای اعضای تشکیلات خواند و تمامی فرماندهان ارشد آن را برای کلیه اعضا قرائت کردند. رجوی با یک چرخش صد و هشتاد درجه آمریکا و طالبانی را «صاحبخانه جدید» خواند و از همگی خواست که پرچم سفید را در مقا

تحولات عراق و موقعیت مجاهدین خلق (فرقه رجوی)

کمپ لیبرتی ژوئیه 2014محمد ب، وبلاگ باند رجوی، بیست و دوم ژوئیه ۲۰۱۴: … مجاهدین در تبلیغات رسانه ای خود گروه داعش را «انقلابیون عراقی» می نامند و برای پیروزیهای آنها به به و چه چه می کنند. ولی آیا مجاهدین نمی دانند که ماهیت این گروه ارتجاعی چیست؟ آیا مجاهدین نمی دانند که چنانچه این گروه بر