پرده برداری از خوی تروریستی رجوی

پرده برداری از خوی تروریستی رجوی

مریم رجوی داعش صدام حسین تروریسمحامد صرافپور، صفحه فیسبوک، هفتم ژانویه 2015:…  شعار امروز سایت شما جز اینکه خوی تروریستی و هدف شوم شما برای قتل عام بازماندگان اشرف و لیبرتی را به نمایش می گذارد، چه معنایی دارد؟ به چه علت دیروز درخواست بازپسگیری سلاح می کردید و امروز شعار مسلح شدن سر می دهید؟ مگر در سی و چندسال گذشته با اینهمه جنگ افزار سنگین و سبک جز نابودی چند نسل پی در پی، و جز خیانت به میهن و …

مریم رجوی داعش تروریسم گروهک منافقین (مجاهدین خلق، فرقه رجوی) رسما از داعش حمایت کرد

گزارش کمپ لیبرتی 6مجاهد خلق. متقاضیان سلاح از امریکا. حقوق بازنشستگی این افراد را چه کسی پرداخت خواهد کرد؟ (بخشی از گزارش چهارم ایران اینترلینک)

لینک به منبع

پرده برداری از خوی تروریستی رجوی

طی ده سال اخیر و بویژه در چند سال اخیر که مسعود و مریم رجوی تلاش می کردند برای خروج از لیست تروریستی، خود را مدره و بدور از خشونت جلوه داده و مدعی شوند که روش های تروریستی و خشونت بار خویش را کنار گذاشته و به “راه حل سوم” روی آورده اند، جداشدگان و منتقدان این فرقه مافیایی-تروریستی صدها بار به کشورهای اروپایی و سازمان ملل متذکر شدند که رجوی غیرقابل تغییر بوده و بدون خونریزی و ترور قادر به ادامه حیات نیست و همه سازمان های حقوق بشری باید این پدیده را شناخته و ترفندهای او را با هوشیاری خنثی نمایند. بارها و بارها تذکر دادیم که رجوی غیرقابل اعتماد بوده و هرگز نباید به مانورهای سیاسی او دل خوش کرد. در این میان البته عده ای نابخردانه مدعی شدند که رجوی هم متوجه اشتباه خود شده و روش خود را تغییر داده است و باز هم اعلام کردیم که شما این شارلاتان سیاسی را نشناخته اید و در دام افتاده اید…

مسعود رجوی از امروز شعار جدیدی را تزئین بخش سایت اصلی خود نموده است که “مجاهدین را در لیبرتی در برابر حمله شبه نظامیان و پاسداران رژیم برای دفاع از خود مسلح کنید”. این شعار گویای واقعیت درونی اوست. نشانگر خصلت و خوی تروریستی و خشونت طلب کسی است که طی ده سال گذشته در جایی امن مخفی شده و هزاران نفر را در خطر مرگ قرار داده و آنان را به سوی کشتارگاه دعوت می کند و برای آنان صحرای کربلا و حماسه عاشورا ترسیم می کند. همان کسی که همسر سوم خود را در میان بمباران به فرانسه فراری داد تا در آنجا نقش جدید حقوق بشری بازی کند و جامعه جهانی را بفریبد و زمینه را برای گریز خود از عراق مهیا ساخته و همه شاهدان جنایت و سرکوب خود را در قتلگاه عراق به کشتن دهد تا در آینده هیچ خطری تهدیدش نکند.

مریم رجوی داعش صدام حسین تروریسم

امروز باید از مریم رجوی پرسید مگر تو نبودی که دم از راه حل دمکراتیک می زدی و مدعی بودی که در این سال ها برای نجات جان ساکنان اشرف و لیبرتی از عراق با سازمان ملل مشغول تجارت هستی؟مگر تو نبودی که ادعا می کردی تمام تلاش تو انتقال اعضای فرقه به خارج از عراق است ولی کشورهای غربی آنان را نمی پذیرند، پس چگونه امروز که مراحل انتقال آنان آغاز شده اینگونه به وحشت افتاده و مدام بر سر راه سازمان ملل و سایر کشورها سنگ اندازی می کنی و از اعضای نگون بخت فرقه ات می خواهی که مبادا “مجاهد بودن” خود را نفی کنند و به آمریکا بروند؟

شعار امروز سایت شما جز اینکه خوی تروریستی و هدف شوم شما برای قتل عام بازماندگان اشرف و لیبرتی را به نمایش می گذارد، چه معنایی دارد؟ به چه علت دیروز درخواست بازپسگیری سلاح می کردید و امروز شعار مسلح شدن سر می دهید؟

مگر در سی و چندسال گذشته با اینهمه جنگ افزار سنگین و سبک جز نابودی چند نسل پی در پی، و جز خیانت به میهن و همکاری با دشمنانی چون صدام حسین و موساد و سیا چه کاری کرده اید که امروز با چند کلاشینکوف می خواهید به انجام برسانید؟

آیا جز این است که تجربه انتقال چندصد تن از اسیران لیبرتی به آلبانی ناخوشایند بوده و متوجه همان “فاجعه ای” شده اید که سه سال قبل هشدار آنرا می دادید که “خروج از اشرف یک فاجعه بزرگ است”؟ امروز چه اتفاقی افتاده که دنبال تسلیح عده ای کهنسال و بیمار هستید و دعوت به جنگ می کنید؟ آن فاجعه که سه سال قبل مریم رجوی از آن دم می زد کدام است؟ آیا خروج این عده بیمار و کهنسال از عراق فاجعه است؟

آیا جز این است که همان گفته های ما رو به تحقق است که اگر درب های این فرقه خطرناک باز شود جز چند درصد افراد، کسی برای شما باقی نخواهد ماند؟ آیا جز این است که این افراد در خارج از تشکل مافیایی شما، مبدل به دشمنان بالفعل شما خواهند بود و جنایت های شما را افشا خواهند کرد؟

خانم مریم رجوی! به چه علت با آن نقاب دمکراتیک و مدرن خود در پی کشتار این عده افراد بی پناه هستید؟ تهدیدهای شوهر شما خطاب به ساکنان لیبرتی و منتقدان و جداشدگان چه ارتباطی با دعوت به تسلیح امروز شما دارد؟ چرا خود به عراق نمی روید و در کنار نیروهای خود سلاح به دست نمی گیرید؟ چرا شوهر شما در نقطه امن مخفی شده و هر دو می خواهید از راه دور برای نیروها “حماسه عاشورا” تولید کنید؟ چرا شما در این عاشورا! و در عاشورای! سال 1382 که نیروهایتان در زیر بمباران بودند حضور ندارید و نداشتید؟ چرا در آن یکی عاشورای! سی خرداد 60 که هزاران نفر را به قتلگاه فرستادید حضور نداشتید؟ چرا در “عاشورای 19 بهمن سال 60!!!” که همسر و بهترین دوست شوهرتان کشته شدند حضور نداشتید؟ چرا در عاشورای! 7 مرداد 1388 و 19 فروردین 1390 هیچکدام از شما خراش برنداشتید؟ چرا فقط در حماسه هایی چون “عقد و ازدواج سی خرداد 1364” حضور دارید؟ چرا هرچه جشن و شادی و ضیافت شام و ناهار با لابی های غربی است متعلق به شما و مسعود رجوی است اما هرچه خونریزی و کشتار است، رحمتی برای اعضای اسیر فرقه شماست؟

خانم رجوی، چگونه است که شما در اوج شارلاتانیزم و ریاکاری برای کشته شدن چند فرانسوی پیام تسلیت می فرستید اما برای قتل عام نیروهای خود در لیبرتی درخواست سلاح می کنید و چشم بر کشتار و رنج آنها بسته اید؟

خانم رجوی! شوهر شما در کدام قصر و کاخی مخفی شده و چرا ایشان در کنار نیروهای خود به مبارزه با این و آن دولت مشغول نیست و فقط در پی به کشتن دادن نیروهای معترض و اسیر در لیبرتی است؟

هموطنان عزیز، طی چند سال گذشته بارها و بارها هشدار دادیم که رجوی جز به کشتار این اسیران راضی نیست و بسیاری متوجه این هشدار نشدند. امروز مشاهده می کنید که رجوی ها چگونه گام به گام همه ارگان های حقوق بشری را فریب دادند تا برای خود زمان بخرند و خر خود را از پل بگذرانند. اجازه ندهید این زوج ضحاک منش بیش از این جامعه جهانی را به سخره گرفته و افراد نگونبخت بیشتری را به کشتن دهند. لطفاً به هرشکل که می توانید به سازمان های ذیربط جهانی نامه نگاری کرده و از آنان بخواهید مریم و مسعود رجوی را به چالش کشیده و آنان را در این رابطه مورد حسابرسی قرار دهند. به محاکه کشانیدن این زوج خیانتکار و جنایتکار باید در دستور قرار گرفته و نجات جان اسیران در اولویت قرار گیرد.

درج چنین شعاری بر سربرگ سایت اصلی فرقه مبین این واقعیت تلخ است که رجوی بوی فروپاشی خود را شنیده است و با قتل عام بازماندگان این کمپ می خواهد برای خود زمان بیشتری خریده و از رسوایی بیشتر فرقه اش جلوگیری کند. برماست که اجازه ندهیم رجوی صدها نفر دیگر را قربانی حیات ننگین خود نماید.

حامد صرافپور

7 ژانویه 2015

17دیماه 1393

sarrafpour03012015برق موضعگیری سخنگوی مجاهدین!!!!! (اصرار رجوی بر مشروع کردن خون کهنسالان کمپ لیبرتی، چرا؟)

Maryam Rajavi’s annual Rally in Villepinte. This year promoting ISIS, MEK, Saddamists – Everyone Loses

سرود تروریستی”سر کوچه کمینه” سازمان مجاهدین خلق
(سروده شده بعد از انقلاب، بیاد بود ترور افسران امریکایی)
افسر امریکایی مقتول، کاپیتان لویس لی هاولینز
Captain Lewis Lee Hawkins
(Photograph courtesy Annette Hawkins)
چند سند دیگر:
Lets create another Vietnam for America(pdf).
(Mojahedin English language paper April 1980)
Letter to Imam (Khomeini) (pdf).
(Mojahedin English Language paper April 1980)
همچنین:

پیروزی! مریم رجوی در کارزار جهانی! و پایان اعتصاب غذا

حامد صرافپور، وبلاگ صرافپور، هجدهم دسامبر ۲۰۱۳: … همانطور که شرح داده شد این حکم هیچ ضمانت اجرائی ندارد و کلاً جز یک بیانیه چیز دیگری به همراه ندارد،‌ اما باید دید که مریم رجوی تا چه حد نیازمند چنین بیانیه و محکومیتی بوده که دست به دامان یک دادگاه بی اهمیت در گوشه ای از اروپا شده است. می دانیم که قتل عام اشرف

بیاد «گوهر»هایی که هیزم آتش قدرت طلبی شما شدند (سخنی با مریم رجوی و شوهرانش)

حامد صرافپور، وبلاگ شخصی، چهاردهم دسامبر ۲۰۱۳: …  ننگ بر شمایان باد که با یک نسل چه کردید! ای بی وجدانهایی که شرافت را فروختید، با شما هستم که همه عزیزانم را گرفتید و به دروغ خود را ضدامپریالیسم معرفی نمودید! آیا امروز که به منتقدین خود ناجوانمردانه حمله آورده اید می دانید ثروت نجومی امروزتان محصول همان رنج و خون

شانزدهم آذرماه «روز دانشجو» و حرکتهای ضد دانشجویی فرقه مجاهدین

حامد صرافپور، وبلاگ صرافپور، دوم دسامبر ۲۰۱۳: … آخرین پیام مریم رجوی در همین باب، خطاب به زندانیان مجهولی بود که مدعی است در ابعاد چند هزار نفری دست به اعتصاب غذا زده اند و لذا آنان را مورد ستایش قرار می دهد. بگذریم که نه تنها مجرمین عادی (که اساسا رجوی و مجاهدین را بکلی نمی شناسند) بلکه حتی زندانیان سیاسی هم برای

اسماعیل وفا یغمایی و نگاهی به مقاله «بیماران عقیدتی»

حامد صرافپور، وبلاگ شخصی، بیستم نوامبر ۲۰۱۳: … آقای یغمایی، دقیقاً آنچه را که شما از سر گذرانده اید ما (من و دیگر دوستان جداشده) نیز با آن مواجه بوده ایم، لذا بخوبی درک می کنیم که شما در چه نقطه ای ایستاده اید و البته جای شعف دارد که به این مرحله رسیدید. در عین حال به این بسنده نکنید و یقین کنید که به پایان راه نرسید